Uzasadnienie
W dniu 9 września 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa własności nieruchomości położonej w K., nr ewid. [...] obręb [...].
Jednocześnie w skardze złożono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Skarżący wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego K. nie został poinformowany o toczącym się postępowaniu komunalizacyjnym. Dopiero w odpowiedzi na wniosek pełnomocnika skarżącego złożony w dniu [...] lipca 2011 r. organ doręczył w dniu [...] września 2011 r. przedmiotową decyzję. W ocenie skarżącego wobec braku doręczenia mu decyzji z urzędu, nie można mówić, że ponosi on winę w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Ponadto skarżący wskazał, że Izba Skarbowa w K. przejęła w 1990 r. zarząd nieruchomości, której dotyczy zaskarżona decyzja komunalizacyjna z 2009 r. Następnie Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] marca 2006 r. przekazał prawo trwałego zarządu tej nieruchomości Naczelnikowi Urzędu Skarbowego K., a zatem powinien on być stroną postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uznając, że zaskarżoną decyzję skarżący otrzymał jedynie informacyjnie, co oznacza, że termin do wniesienia skargi w ogóle nie rozpoczął biegu.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie, orzeczeniem z dnia 23 maja 2012 r. sygn akt I OZ 355/12 uchylił je i przekazał sprawę WSA w Warszawie do ponownego rozpozania. W uzasadnieniu roztrzygnięcia NSA wskazał, że przedmiotową decyzję skarżący otrzymał dopiero [...] września 2011 r. na skutek wniosku skierowanego do Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej o jej doręczenie i w tym też dniu mógł dopiero zapoznać się z jej treścią. Naczelny Sąd Administracyjny uznał zatem, że to od tej daty należy liczyć bieg terminu określonego w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, albowiem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminu. W ocenie NSA wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, złożony przez stronę skarżącą w dniu [...] września 2011 r. spełniał wymóg wskazany w powyższym przepisie.
Orzeczeniem z dnia 28 czerwca 2012 r., Wojewódzi Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie odrzucił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uznając, że złożony on został z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu.
Powyższe postanowienie zostało uchylone przez Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniem z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I OZ 730/12, a sprawę wraz z aktami przekazano do WSA w Warszawie celem ponownego jej rozpozania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia NSA wskazał, że zgodnie z treścią art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd pierwszej instancji jest związany oceną prawną i faktyczną dokonaną w tej sprawie przez NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – dalej ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 ppsa). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 powołanej ustawy).
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniami z dnia 23 maja 2012 r. sygn. akt I OZ 355/12 oraz z dnia 24 października 2012 r. sygn. akt I OZ 730/12 uznał, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został w terminie. Wykładnią tą sąd pierwszej instancji jest związany.
Równocześnie z wnioskiem skarżący złożył skargę, a zatem dopełnił kolejnej ustawowej przesłanki formalnej pozwalającej na rozpoznanie merytoryczne wniosku.
Przechodząc zatem do analizy kryterium uprawdopodobnienia braku winy przez wnioskującego należy stwierdzić, że spełnienie powyższego kryterium polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W orzecznictwie podkreśla się, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Wskazuje się przy tym, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że wnioskujący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu.
Jak wynika z akt sprawy Naczelnik Urzędu Skarbowego K., nie otrzymał od Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej zaskarżonej decyzji. Dopiero w odpowiedzi na wniosek pełnomocnika skarżącego złożony w dniu [...]lipca 2011 r., organ doręczył mu w dniu [...] września 2011 r. przedmiotową decyzję, co umożliwiło stronie skuteczne zaskarżenie decyzji do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.