Uzasadnienie
W skardze datowanej 28 września 2010 r., na bezczynność Prezydenta W., B.W., B.B., P.W., B.W. E.W., J.K., W.W. wnieśli o ukaranie organu grzywną w najwyższej wysokości wynikającej z art. 154 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że wyrokiem z 20 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Wa 1803/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...].11.2003 r., oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta W. z [...].07.2003 r. nr [...]. Pomimo tego wyroku Prezydent W. nie wydawał żadnej decyzji w przedmiotowej sprawie. W związku z tym skarżący wnieśli skargę na niewykonanie wyroku wraz z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. Skarga ta została uwzględniona przez WSA wyrokiem z 13.03.2008 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1707/07. Pomimo otrzymania akt przez Prezydenta w dniu 12.06.2008 r. sprawa nie została załatwiona i wobec tego skarżący wezwali Prezydenta W. do załatwienia sprawy poprzez wydanie decyzji pismami z 13.10.2008 r. i z 29.04.2009 r. a następnie wnieśli skargę na bezczynność z 28.08.2009 r. wraz z wnioskiem o ukaranie organu grzywną. Skarga ta następnie została przez nich cofnięta co skutkowało umorzeniem postępowania sądowego postanowieniem WSA z 25.09.2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1557/09.
W dniu [...] września 2009 r. Prezydent W. wydał decyzję, w której w pkt 13 wskazał, iż do gruntów oznaczonych jako działki nr [...] – część [...]– część z obrębu [...], należących do dawnej nieruchomości hipotecznej nr [...], rozstrzygnięcie nastąpi w odrębnej decyzji. Mimo tego do dnia wniesienia niniejszej skargi sprawa nie została załatwiona a ostatnią czynnością jaką podjął organ było wystąpienie pismem z [...].09.2009 r. o dokonanie podziału działki nr [...].
W tej sytuacji skarżący uznali za zasadne wystąpienie po raz kolejny ze skargą na bezczynność organu z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przepis art. 154 § 1 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie by Sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę:
- 1) organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję,
- 2) strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W ocenie sądu w niniejszej sprawie nie została spełniona przesłanka druga z wyżej wymienionych, gdyż skarżący przed wniesieniem skargi nie wystąpili z wezwaniem do organu o jakim stanowi powołany przepis ustawowy. Nie chodzi tu bowiem o wezwanie organu kiedykolwiek ale musi to być wezwanie wystosowane przed wniesieniem danej skargi na bezczynność. Wynika natomiast z akt sprawy, i co zostało również potwierdzone przez pełnomocnika skarżących na rozprawie w dniu 02 marca 2011 r., że ostatnie wezwanie Prezydenta W. do załatwienia sprawy jest z kwietnia 2009 r. – jest to wezwanie, którego kserokopia została załączona do skargi (k.23). To wezwanie poprzedzało wniesienie skargi na bezczynność Prezydenta W., w której postępowanie sądowe zostało umorzone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25.09.2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1557/09. A więc wezwanie organu z kwietnia 2009 r. dotyczyło skargi na bezczynność, która była przedmiotem postępowania w sprawie I SA/Wa 1557/09.
Późniejszych wezwań kierowanych do Prezydenta W. nie było wystosowanych przez skarżących, a szczególnie takie wezwanie nie zostało wystosowane po wydaniu przez organ decyzji z [...] września 2009 r.
Należy więc uznać, że skarżący nie wyczerpali trybu przewidzianego powołanym przepisem 154 § 1 p.p.s.a. co skutkuje odrzuceniem skargi. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 232 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w postanowieniu.