Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radów Prawnych w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony radca prawny – K. S. Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę L. R. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...].
Podczas rozprawy w dniu 17 czerwca 2016 r. stawił się pełnomocnik skarżącej, który poparł skargę oraz wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów od strony przeciwnej, ewentualnie o przyznanie wynagrodzenia z tytułu zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu, które nie zostało opłacone ani w całości, ani w części. Dodatkowo wniósł o zwrot kosztów dojazdu do Sądu w kwocie 34 zł, na potwierdzenie czego dołączył spis kosztów wraz z dowodem zakupu biletu.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1805) i z tym dniem rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 j.t.) przestało obowiązywać.
Zgodnie jednak z treścią § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
Niniejsza sprawa została wszczęta w dniu 8 grudnia 2015 r. (data wniesienia skargi do organu) i nie została zakończona w I instancji przed wejściem w życie (1 stycznia 2016 r.) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Z tego względu, do ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika za pomoc prawną udzieloną z urzędu w zakresie reprezentowania strony przed sądem w pierwszej instancji zastosowanie będą miały przepisy dotychczasowe, tj. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 j.t.).
Stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 1 lit c ww. Rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w innej sprawie wynosi 240,00 złotych.
Zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 16 ww. Rozporządzenia.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, (tj. stawił się na rozprawie w dniu 17 czerwca 2016 r.) należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 240,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych. Jako niezbędne udokumentowane wydatki uwzględniono poniesiony i udokumentowany przez pełnomocnika koszt dojazdu na rozprawę przed sądem administracyjnym w I instancji w wysokości 34 zł. Łącznie przyznano pełnomocnikowi kwotę w wysokości 329,20 zł.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c wyżej powołanego Rozporządzenia.