Uzasadnienie
Pismem z 31 sierpnia 2022 r. M. S., B. G.(dalej jako skarżące) wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta m.st. Warszawy (dalej też jako organ/prezydent) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 lutego 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 667/14. Skarżące podniosły, że powyższym wyrokiem prezydent został zobowiązany do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...], ozn. jako "[...] " nr [...] w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Pomimo upływu wskazanego terminu oraz pisemnego wezwania do wykonania wyroku organ nie wydał decyzji w sprawie.
Skarżące wniosły o wymierzenie Prezydentowi m.st. Warszawy grzywny, przyznanie na ich rzecz sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako ppsa), rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym oraz o zasądzenie kosztów sądowych według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że 30 maja 2017 r. została wydana decyzja w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Skarga jest bezzasadna. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W razie uwzględnienia skargi Sąd jednocześnie stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z treści przywołanego przepisu wynikają dwie przesłanki, które łącznie muszą być spełnione, aby sąd mógł organowi administracji wymierzyć grzywnę.
Po pierwsze, organ ten nie wykonuje wyroku sądu uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Po drugie, wymierzenie grzywny jest możliwe po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania prawomocnego wyroku.
Poza sporem jest, że wyrokiem z 16 lutego 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 667/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (k.
29) zobowiązał Prezydenta m.st. Warszawy do rozpatrzenia wniosku z 19 czerwca 2013 r. o ustalenie o odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. jako "[...] " nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (pkt 1 wyroku) stwierdził, że Prezydent m.st. Warszawy dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 wyroku) oraz zasądził zwrot kosztów sądowych (pkt 3 wyroku). Odpis powyższego wyroku ze stwierdzeniem prawomocności oraz aktami sprawy organ otrzymał 20 maja 2015 r. Wyznaczony w wyroku termin na zakończenie sprawy upływał 20 lipca 2015 r.
Pismem z 28 lipca 2015 r. skarżące wezwały organ do wykonania wyroku z 16 lutego 2015 r., a następnie złożyły skargę na niewykonanie tego wyroku. Wyrokiem z dnia 9 lutego 2017r. sygn. akt I SA/Wa 1948/16 Sąd uwzględnił skargę i wymierzył prezydentowi grzywnę w kwocie 1500 zł. Po zwrocie akt do organu, decyzją z 30 maja 2017 r. nr 63/SD/2017 Prezydent m.st. Warszawy odmówił przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. W wyniku odwołania skarżących od powyższego rozstrzygnięcia, Wojewoda Mazowiecki decyzją z 21 marca 2018 r. nr 1248/2018 uchylił decyzję organu I instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznania. W tym zakresie postępowanie toczy się w I instancji od początku.
Wobec powyższych okoliczności sprawy, Sąd uznał, że ustawowe przesłanki, o których była mowa powyżej w rozpatrywanej sprawie nie zostały spełnione, gdyż Prezydent m.st. Warszawy wykonał wyrok z 16 lutego 2015 r. wydając w dniu 30 maja 2017 r. decyzję odmawiającą przyznania odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Skutkowało to oddaleniem skargi (art. 151 ppsa).