Uzasadnienie
W dniu 18 września 2013 r. M. M. wniosła skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...]. Decyzją tą Minister uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r,. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W ocenie Ministra organ I instancji nieprawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie rekompensaty.
Skarżąca wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Podniosła, że jest osobą starszą, nie zna się na przepisach prawnych i błędnie odczytała pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 13 sierpnia 2013 r. Wobec czego, stosownie do art. 53 § 1 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął 12 września 2013 r. (czwartek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 powołanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W orzecznictwie sądowym można wskazać następujące przykłady okoliczności faktycznych, które nie uzasadniają braku winy w uchybieniu terminu np. dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa przez stronę (wyrok NSA z dnia 8 stycznia 2002 r. sygn. akt II SA/Wa 1329/01, niepubl.), nieznajomość prawa (wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r. sygn. akt I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127), oczekiwanie na poradę radcy prawnego (wyrok NSA z dnia 26 listopada 1997 r. sygn. akt I SA/Lu 1219/96, Kodeks postępowania administracyjnego z orzecznictwem, Gdańsk 2000, s. 62), niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.).
Skarżąca jako przyczynę uchybienia terminu wskazała, że jest osobą starszą ([...] lat), nie zna się na przepisach i błędnie odczytała pouczenie organu zawarte w zaskarżonej decyzji o trybie i terminie zaskarżenia tej decyzji.
Zdaniem Sądu powołane uzasadnienie wniosku nie daje podstawy do przywrócenia uchybionego terminu. Błędne odczytanie pouczenia prawidłowo sformułowanego przez organ, nie stanowi o braku winy strony. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 86 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.