Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 września 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 2521/13 odrzucił skargę M. M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...] uchylającą decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia skarżącej prawa do rekompensaty i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.
Pismem z dnia [...] października 2014 r., sprecyzowanym pismem z dnia [...] października 2014 r., M. M. wniosła od powyższego postanowienia skargę kasacyjną. Skarga ta została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 175 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z wyjątkiem przypadków gdy sporządza ją sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W niektórych przypadkach wskazanych w ustawie skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego.
W przedmiotowej sprawie skarżąca została prawidłowo pouczona (k. 90 i 93 akt sądowych) o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej, w szczególności o konieczności jej sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego.
Z akt sprawy nie wynika, aby M. M. była adwokatem lub radcą prawnym, jak również osobą, o której mowa w art. 175 § 2 powołanej ustawy. Tym samym nie mogła skutecznie osobiście sporządzić skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 178 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.