Uzasadnienie
Zarząd W. uchwałą z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w sprawie rozpatrzenia wniosków o wynajem lokalu mieszkalnego, wydaną na podstawie art. 6 pkt 8 uchwały Nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] grudnia 2008r. w sprawie przekazania W. do wykonywania niektórych zadań i kompetencji [...] (Dz. Urz. Woj.[...]. Nr [...] poz.[...]) oraz § 24 ust. 1 i § 26 uchwały Nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. (Dz. Urz. Woj.[...]. Nr[...], poz.[...]) – postanowił zakwalifikować i umieścić na liście oczekujących na wynajem lokalu osoby wymienione w załączniku nr 1, odmówić zakwalifikowania osób wymienionych w załączniku nr 2 oraz skreślił z listy zakwalifikowanych do najmu lokalu osoby wymienione w załączniku nr 3. W załączniku nr 3 wymieniona została J. D. Organ wyjaśnił, że J. D. ubiegała się o zawarcie umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] nr W., po śmierci najemczyni lokalu M. B., która była babcią konkubenta wnioskodawczyni –R.
B. Przedmiotowy lokal J. D. zajmuje z małoletnim synem W. B., który jest prawnukiem zmarłej w dniu [...] grudnia 2002r. najemczyni lokalu. R. B. zmarł przed swoją babcią w dniu [...] czerwca 1999 r. Nie miał zatem w sprawie zastosowanie art. 691 Kodeksu cywilnego z uwagi na brak kręgu osób uprawnionych do wstąpienia w stosunek najmu.
Organ wskazał, że w chwili rozpatrywania wniosku zainteresowanej obowiązywała poprzednia uchwała Nr [...] Rady W. z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. (Dz. Urz. Woj. [...]z 2004 r. Nr[...], poz.[...], 2005 r. Nr[...], poz. [...], z [...]2006r.).
Sprawa J. D. była już rozpatrywana i uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. odmówiono zawarcia z zainteresowaną umowy najmu ww. lokalu z uwagi na przekroczenie struktury i metrażu dla dwóch osób (lokal przy [...] składał się z trzech pokoi o całkowitej powierzchni [...] m2 w tym użytkowej [...]m2). Z uwagi jednak na fakt, że J. D. oraz jej syn nie mieli zabezpieczonych potrzeb mieszkaniowych uchwałą z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Zarząd zakwalifikował ww. na listę osób oczekujących na najem lokalu dostosowanego do struktury rodziny dwuosobowej.
W związku z powyższym pismem z dnia 31 sierpnia 2009 r. przedstawiono J. D. propozycje dwóch lokali położonych przy ul. [...] nr [...] (pow. użytkowa [...] m2, pow. mieszkalna [...] m2) oraz przy ul. [...] nr [...] (pow. mieszkalna [...] m2, pow. użytkowa [...]m2).
J. D. pismem z dnia 9 września 2009 r. poinformowała organ, że nie przyjmuje żadnej z przedstawionych propozycji, przedkładając jednocześnie kopię wystąpienia do sądu powszechnego z pozwem o stwierdzenie wstąpienia w stosunek najmu lokalu przy ul.[...].
Organ wystąpił do Sądu z pozwem o eksmisję wnioskodawczyni i jej syna z zajmowanego lokalu.
Organ informował również wnioskodawczynię (pisma z dnia 8 marca 2010 r. i 23 kwietnia 2010 r.), że istnieje możliwość przedstawienia stronie jeszcze jednej propozycji mieszkaniowej, jednak pod warunkiem uprzedniego zweryfikowania jej wniosku i sprawdzenia, czy nadal spełnia ona kryteria określone prawem do zawarcia umowy najmu m.in. kryterium dochodowego oraz wycofania z sądu pozwu o ustalenie stosunku najmu zajmowanego lokalu.
W związku z brakiem porozumienia Zarząd W. uchwałą z dnia [...] października 2010r. nr [...] postanowił o skreśleniu J. D. z listy osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego.
Pismem z dnia 23 listopada 2010 r. J. D. wezwała organ do usunięcie naruszenia prawa. Odpowiadając na powyższe wezwanie Zarząd W. uchwałą z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] odmówił jego uwzględnienia.
W dniu 21 stycznia 2011 r. J. D. – zwana dalej skarżącą, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Zarządu W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w zakresie, w jakim skreślono ją z listy osób oczekujących na wynajem lokalu. Skarżąca zarzuciła przede wszystkim naruszenie § 23 ust. 1 i 2 ww. uchwały nr [...] Rady [...] z dnia [...] grudnia 2004 r. Skarżąca wskazała, że pomimo zapewnień organu nie otrzymała trzeciej propozycji lokalowej. Organ zaproponował jej jedynie dwa lokale i w dodatku były to lokale jednoosobowe, a jej rodzina wymaga metrażu dla rodziny dwuosobowej.
W odpowiedzi na skargę Zarząd W. wniósł o odrzucenie, ewentualnie oddalenie skargi, podnosząc argumenty i stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.
Rozpoznając wniesioną skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie.
Rozważając w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi z uwagi na zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o jej odrzucenie, Sąd zauważył, iż kwestię tę jednoznacznie przesądził Naczelny Sąd Administracyjny podejmując uchwałę w składzie siedmiu sędziów z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. akt I OPS 4/08, w której stwierdzono, że uchwała zarządu dzielnicy m.st. Warszawy odmawiająca zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, w tym także lokalu będącego pracownią służącą prowadzeniu działalności w dziedzinie kultury i sztuki, jest aktem z zakresu administracji publicznej i podlega kontroli sądowej na podstawie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Co do merytorycznej oceny zaskarżonej uchwały wskazać należy, że podstawę materialnoprawną jej wydania stanowił przepisy uchwały Rady W. Nr [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. Uchwała ta jako akt prawa miejscowego została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. i zaczęła obowiązywać w ciągu czternastu dni od jej publikacji.
Przepis art. 50 ww. uchwały wskazywał, że traci moc uchwała Nr [...] Rady W. z dnia [...] grudnia 2004 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta W. Z kolei przepis § 48 uchwały z [...] lipca 2009 r. stanowi, że realizacja list osób oczekujących na zawarcie umowy najmu sporządzonych według zasad obowiązujących do dnia wejścia w życie niniejszej uchwały dokonywana jest na zasadach określonych w niniejszej uchwale.
Powyższe oznacza, że w chwili podejmowania zaskarżonej uchwały z dnia [...] października 2010 r. zastosowanie miał przepis § 27 uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. stanowiący o tym, że z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, realizacja listy polega na złożeniu wnioskodawcy kolejno dwóch propozycji najmu lokalu odpowiedniego dla struktury rodziny wnioskodawcy, z uwzględnieniem jego specyficznych, uzasadnionych potrzeb, w szczególności takich jak inwalidztwo lub podeszły wiek (ust. 1). W przypadku nieprzyjęcia przez wnioskodawcę żadnej z dwóch propozycji wskazanych w ust. 1, zarząd dzielnicy, po zasięgnięciu opinii Komisji, może postanowić o przesunięciu takiej osoby na koniec listy albo o skreśleniu jej z listy (ust.2).
Zatem, organ - wbrew twierdzeniom skarżącej – nie był zobligowany do przedstawienia jej trzeciej propozycji mieszkaniowej. Obowiązek taki wynikał z wcześniejszego § 23 ust. 1 uchwały [...] Rady W. z dnia [...] grudnia 2004 r. stanowiący o tym, że realizacja listy polega na złożeniu wnioskodawcy kolejno trzech propozycji najmu lokalu odpowiedniego dla struktury rodziny wnioskodawcy, z uwzględnieniem jego specyficznych, uzasadnionych potrzeb jak inwalidztwo, podeszły wiek, itp. (ust. 1). Przepisy te jednak w chwili wydawania zaskarżonej decyzji już nie obowiązywały, a jego moc obowiązywania nie została przedłużona po wejściu w życie nowej uchwały z dnia [...] lipca 2009 r.
Z analizy powyższych przepisów wynika jednoznacznie, że w chwili wydawania zaskarżonej uchwały organ miał obowiązek przedstawić stronie jedynie dwie propozycje mieszkaniowe. Ze zgromadzonych w sprawie materiałów wynika, że skarżącej przedstawiono dwa lokale; nr [...] przy ul. [...](pow. użytkowa [...] m2, pow. mieszkalna [...]m2) oraz lokalu nr [...] przy ul. [...] (pow. mieszkalna [...]m2, pow. użytkowa [...]m2). Żadnego z nich skarżąca nie przyjęła uznając, że nie są odpowiednie w swojej strukturze i metrażu dla dwóch osób.
W ocenie Sąd zarzuty skarżącej, mówiące o wprowadzeniu jej przez organ w błąd poprzez obietnice przedstawienia trzeciej propozycji lokalu, nie mają znaczenia dla oceny sprawy. Podkreślić należy, że skarżąca była informowana przez organ o ewentualnej możliwości przedstawienia skarżącej i jej synowi jeszcze jednej propozycji lokalowej, jednak po uprzednim zweryfikowaniu dochodów strony, zgodnie z § 26 ust. 3 i 4 uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. Strona warunku tego nie dopełniła.
W związku z czym, nie może oczekiwać, że organ, którego zadanie polega na dokonaniu oceny, czy określona osoba, będąca członkiem wspólnoty samorządowej, może uzyskać pomoc gminy w zaspokojeniu jej potrzeb mieszkaniowych, mimo wszystko przedstawi skarżącej kolejną propozycję lokalową. Po pierwsze jak to wyżej wskazano organ nie miał takiego obowiązku, a po drugie skarżąca nie dała możliwości weryfikacji kryterium dochodowego, a zatem zbadania, czy nadal spełnia warunki do przydziału lokalu komunalnego.
Z akt sprawy ponadto jasno wynika, że proponowane skarżącej lokale mieszkalne strukturą i powierzchnią odpowiadały rodzinie dwuosobowej, zgodnie ze wskazaniami wynikającymi z uchwały z dnia [...] lipca 2009 r. Wynika także, że sformułowanie zawarte w piśmie z dnia 23 czerwca 2009 r. było omyłką, co organ wielokrotnie wyjaśniał skarżącej.
Z powyższych względów zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione, a ponieważ zaskarżona uchwala nie narusza prawa Sąd na zasadzie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.