Uzasadnienie
M. P., skargą z 27 czerwca 2014 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 lutego 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 584/13.
Wyrokiem tym Sąd, w następstwie rozpoznania skargi M. P. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania jej wniosku z dnia 10 czerwca 2011 r. o ustalenie o odszkodowanie za grunt położony w W. przy [...] ozn. hip "[...]"[...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jak wynika z akt sprawy o sygnaturze I SAB/Wa 610/13 odpis prawomocnego wyroku wraz aktami administracyjnymi wpłynęły do Urzędu [...] w dniu 23 kwietnia 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru karta 40).
Wobec braku wydania rozstrzygnięcia w sprawie, skarżąca wezwała pismem z 6 czerwca 2014 r. Prezydenta [...] do wykonania tego wyroku. Wezwanie to okazało się bezskuteczne, w konsekwencji czego wniosła ona wskazaną na wstępie skargę, żądając wymierzenia organowi grzywny w maksymalnej wysokości przewidzianej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wyjaśnił, że pismem z 27 sierpnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej został poinformowany o przewidywanym terminie zakończenia postępowania do 31 grudnia 2014 r. W związku z czym wniósł o jej oddalenie.
Przy piśmie z 23 grudnia Prezydent [...] przesłał odpis decyzji z [...] października 2014 r. nr [...] r. ustalającej odszkodowania za ww. nieruchomość. Z kolei na rozprawie, powołując się na wydanie tej decyzji, pełnomocnik organu wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. określonej w sentencji grzywny.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów.
Przy czym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny, o której mowa w tym przepisie, ma miejsce zarówno wówczas, gdy organ ten w ogóle nie wykonał orzeczenia sądowego, jak również wówczas, gdy wprawdzie orzeczenie to wykonał, ale uczynił to z przekroczeniem wyznaczonego terminu i po wniesieniu skargi - jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 154 § 3 p.p.s.a. wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi Z tych względów wniosek pełnomocnika organu złożony na rozprawie o umorzenie postepowania sądowego nie mógł odnieść zamierzonych skutków..
W rozpoznawanej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 5 lutego 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 584/13 zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku M.P. o ustalenie odszkodowania za utraconą nieruchomość [...] położoną przy [...], ozn.hip. jako "[...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 17 kwietnia 2014 r. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z 27 czerwca 2014 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez stronę skarżącą do wykonania powyższego wyroku, Prezydent [...]nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem M.P. Decyzję w tym przedmiocie organ podjął dopiero [...] października 2014 r. (decyzja nr [...]), a więc blisko cztery miesiące po upływie wyznaczonego przez Sąd terminu.
Skoro zatem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym ww. wyrokiem sprawy nie załatwił, a rozstrzygniecie podjął dopiero po wniesieniu niniejszej skargi oznacza to, że wyroku tego nie wykonał on w całości. Wyrok ten wszak zobowiązywał go nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy (do czego ostatecznie doszło po wniesieniu skargi) ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie.
W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji gdy wyroki sądów nie są respektowany przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
Załatwienie natomiast przez organ administracji publicznej sprawy, w której pozostawał on w zwłoce, po wniesieniu skargi stanowi okoliczność, którą Sąd bierze pod uwagę przy wymiarze zasądzanej grzywny. Celem bowiem grzywny w takiej sytuacji jest wyłącznie ukaranie organu za niewykonanie w całości orzeczenia sądowego, a nie przymuszenie go do zastosowania się do ww. wyroku.
W realiach niniejszej sprawy skład orzekający ocenił, iż wystarczająco represyjną funkcję spełni grzywna w wysokości 300 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia skali przekroczenia terminu załatwienia sprawy mającym miejsce w dacie wnoszenia skargi oraz dacie ostatecznego jej załatwienia. Niecelowe było natomiast, zważywszy na ustanie po wniesieniu skargi stanu zwłoki w załatwieniu sprawy, wymierzanie tej grzywny w maksymalnej wysokości, o co wnosiła skarżąca.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy.