Uzasadnienie
I.C., M.P., J.C., J.C., M.M., A.M., A.M., M.M., I.G., E.J., J.J., A.J., T.S., C.S., P.S., J.S., J.M., Z.S., A.S., A.S., C.K. i M.Z. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ wyroku z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 156/13, którym Sąd zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 28 stycznia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], uregulowaną w księdze wieczystej "[...]" nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W uzasadnieniu skarżący stwierdzili, że termin wyznaczony przez Sąd wyrokiem z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 156/13, nie został przez organ dotrzymany.
Odpowiadając na skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego postępowania, objęta została działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy. Kwestię odszkodowań za nieruchomości przejęte dekretem reguluje obecnie art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Organ wyjaśnił, że pismem z dnia 23 stycznia 2014 r. poinformował pełnomocnika stron postępowania, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie określonym w ww. wyroku. Jednocześnie nadmienił, że jako datę zakończenia postępowania wskazał dzień 30 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. grzywny.
Przede wszystkim wskazać należy, że skarga w niniejszej sprawie złożona została w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływana dalej jako "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 maja 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 156/13, zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 28 stycznia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], uregulowaną w księdze wieczystej "[...]" nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.
Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do Urzędu Miasta W. w dniu 19 sierpnia 2013 r. (prezentata organu). Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi z dnia 23 grudnia 2013 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent W. nie wykonał nałożonego wyrokiem Sądu zobowiązania do zakończenia postępowania. Ponadto w aktach sprawy brak jest również informacji, aby organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie do dnia orzekania przez Sąd.
W tym stanie rzeczy wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd (7 miesięcy), przy jednoczesnym uwzględnieniu charakteru oraz stopnia skomplikowania sprawy.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.