Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 310/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego świadczenia, z uwagi na złożenie skargi z jednodniowym uchybieniem terminu.
W dniu 10 kwietnia 2015 r. skarżąca drogą mailową wystąpiła do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia powyższej skargi. W uzasadnieniu wniosku strona wskazała, że o treści postanowienie z dnia 31 marca 2015 r. dowiedziała się z rozmowy telefonicznej z pracownikiem Sądu w dniu 9 kwietnia 2015 r. Strona wskazała, że nie zna pojęcia "30 dniowy termin na wniesienie skargi". Nie rozumie dlaczego uchybiła terminowi do wniesienia skargi, skoro zaskarżoną decyzję otrzymała w dniu 23 grudnia 2014 r., zaś skargę wysłała w dniu 23 stycznia 2015 r. Skarżąca wskazała, że ma 77 lat, jest schorowana, niepełnosprawna i cierpi na demencję (dokumentacja medyczna w aktach administracyjnych). Pomaga jej córka również osoba niepełnosprawna i to ona wysyła niniejsze pismo. Jednocześnie do pisma dołączona została skarga.
W dniu 13 kwietnia 2015 r. do Sądu wpłynął egzemplarz podpisanego przez skarżącą wniosku z dnia 10 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z przytoczonego przepisu wynika, że sąd postanawia o przywróceniu terminu, jeżeli strona uprawdopodobni, że nie mogła dokonać czynności w postępowaniu sądowym w ustawowym terminie bez swojej winy.
Okoliczności potwierdzające brak winy strona winna wskazać w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Podkreślić należy, iż brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany na podstawie wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.
Przechodząc do analizy argumentacji przedstawionej we wniosku, Sąd doszedł do przekonania, że w rozpatrywanej sprawie uprawdopodobniono okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu, załączona do akt administracyjnych dokumentacja medyczna skarżącej w szczególności informacje zawarte w orzeczeniu o znacznym stopniu niepełnosprawności wydanym w dniu [...] lutego 2012 r. przez [...] Zespół d./s Orzekania o Niepełnosprawności w [...] (nr [...]), mówiące m. in. o ograniczonej możliwości skarżącej do samodzielnej egzystencji oraz konieczności korzystania przez nią ze stałej lub długotrwałej pomocy innej osoby, pozwalają na stwierdzenie, że strona uprawdopodobniła, że stan jej zdrowia mógł mieć wpływ na zdolności poznawcze skarżącej, a co za tym właściwe zrozumienie pouczenia organu o sposobie wniesienia skargi.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a – orzekł jak w sentencji postanowienia.