Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Warszawie orzeczeniem z dnia 7 kwietnia 2020 r. nr KOX/1342/Po/19, wydanym na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 2019 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności gruntów (Dz. U. poz. 270), umorzyło postępowanie w sprawie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego części nieruchomości gruntowej położnej w [...] przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...], związanej z lokalem mieszkalnym nr [...].
Miasto Stołeczne Warszawa w dniu 29 listopada 2021 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe orzeczenie z dnia 7 kwietnia 2020 r., wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu podniosło, że zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym orzeczeniu wystąpiło ze sprzeciwem do sądu powszechnego, jednak postanowieniem z dnia [...] września 2021 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy [...] sprzeciw ten odrzucił. Jak wynika z pisma Sądu Okręgowego w [...] z dnia [...] lipca 2022 r., sygn. akt [...] (k. 39 akt sądowych i informacji nadesłanej 18 lipca 2022 r. (k. 43 akt sądowych) przez Sąd Rejonowy [...] postanowienie z dnia [...] września 2021 r. zostało uchylone na skutek zażalenia i sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu. Sprawa powyższa w sądzie pierwszej instancji zarejestrowana została pod nową sygn. akt [...] i zarządzeniem z dnia 20 października 2022 r. nastąpił zwrot pozwu na podstawie art. 130 § 2 kpc, co wynika z odpisu zarządzenia załączonego do pisma Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] marca 2023 r. (k. 56 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Zakres kognicji sądów administracyjnych określają przepisy: art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "ppsa".
Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie nie mieści się w katalogu aktów i czynności, przewidzianym w art. 3 § 2 i § 2a ppsa. Brak również przepisów szczególnych, które przewidywałyby kontrolę sądowoadministracyjną orzeczenia zaskarżonego w niniejszej sprawie (art. 3 § 3 ppsa).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że orzeczenia samorządowych kolegiów odwoławczych, wydawane w procedurze aktualizacyjnej, przewidzianej art. 78 i art. 79 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344), powoływanej dalej jako "ugn", wydawane są w postępowaniu o charakterze administracyjnym, stanowiącym jednak tylko jedną z faz tej procedury, która zmierza do rozstrzygnięcia sporu odnoszącego się do cywilnego stosunku prawnego opartego na cywilnoprawnej umowie. Sprawa aktualizacyjna zawisła w ten sposób przed kolegium nadal pozostaje w swej istocie materialnoprawną sprawą o świadczenie pieniężne o charakterze cywilnoprawnym.
Zgodnie z art. 80 ust. 1 ugn, od orzeczenia kolegium wydanego w procedurze aktualizacyjnej właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tego orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Przepis ten wskazuje zatem jednoznacznie, że sprawy dotyczące aktualizacji opłat za użytkowanie wieczyste zostały poddane kognicji sądów powszechnych. Jednocześnie żaden przepis nie przewiduje w sprawach tego rodzaju kognicji sądów administracyjnych.
Zaskarżone w niniejszej sprawie orzeczenie opatrzone zostało pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu, do którego rozpoznania właściwy jest sąd powszechny, zaś Miasto Stołeczne Warszawa pismem z dnia 19 czerwca 2020 r. wniosło ten środek zaskarżenia do Sądu Rejonowego [...]. Jak wynika przy tym z akt sprawy sprzeciw ten do dnia dzisiejszego nie został przez sąd powszechny rozpoznany co do istoty. Wprawdzie postanowieniem z dnia [...] września 2021 r., sygn. akt [...] Sąd Rejonowy [...] sprzeciw ten odrzucił, to jednak postanowienie to na skutek zażalenia zostało uchylone przez Sąd Okręgowy [...] w sprawie [...].
Następnie zarządzeniem Przewodniczącego [...] z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt [...] zarządzono zwrot pozwu na podstawie art. 130 § 2 kpc, co oznacza, że zwrot pozwu nastąpił z powodu nieuzupełnienia braków formalnych pozwu, na co wskazuje powołana podstawa prawna zarządzenia. W konsekwencji nie sposób uznać, że sąd powszechny uznał wniesiony sprzeciw za niedopuszczalny.
Mając powyższe na uwadze zauważyć należy, że skoro niniejsza sprawa ma charakter cywilnoprawny, to jako taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z uwagi na odrzucenie skargi, orzeczenie zamieszczone w punkcie 2. postanowienia uzasadnione jest treścią art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.