Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 stycznia 2016 r. K. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 174/15.
W uzasadnieniu skargi podniosła, że Prezydent [...] mimo sądowego zobowiązania do rozpoznania wniosku z dnia 14 sierpnia 2012 r. o odszkodowanie za nieruchomość [...] oraz wezwania skarżącej z dnia 28 grudnia 2015 r. do wykonania powołanego wyroku nie wydał w sprawie decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wskazał, że strona została poinformowana, iż z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe wydanie decyzji w sprawie o odszkodowanie w terminie wyznaczonym przez Sąd w w/w wyroku. Ponadto organ udzielił stronie informacji, że przewidywany termin wydania decyzji nastąpi do dnia 30 maja 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Z powołanego art. 154 § 1 p.p.s.a. wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę na podstawie art. 149 p.p.s.a. i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku.
W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu - obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione.
Z analizy akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 174/15 uwzględnił skargę K. K. i zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 14 sierpnia 2012 r. o odszkodowanie za nieruchomość [...] - w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyrku wraz z aktami sprawy. Zakreślony przez Sąd powołanym wyrokiem termin do wydania decyzji upłynął w dniu 26 grudnia 2015 r.
Pomimo upływu zakreślonego terminu, Prezydent [...] nie wykonał powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2015 r.
Stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę długość przekroczenia wyznaczonego przez Sąd terminu na załatwienie sprawy oraz to, że Prezydent [...] nie poczynił czynności bezpośrednio zmierzających do rozpoznania wniosku odszkodowawczego Sąd uznał, iż grzywna w wysokości [...] zł jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie w/w wyroku.
Jednocześnie rozpoznając sprawę stosownie do treści art. 154 § 2 p.p.s.a. Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). Sytuacja taka zaszła w przedmiotowej sprawie.
W ocenie Sądu bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 174/15 miała charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem Sądu przemawia to, że organ po otrzymaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 16 czerwca 2015 r. wraz z aktami administracyjnymi o dokumenty do sprawy wystąpił do Archiwum Państwowego [...] dopiero pismem z dnia 25 lutego 2016 r. Jednocześnie zauważyć należy, że w/w pismo oraz pismo informujące skarżącą o toku sprawy i przewidywanym terminie wydania decyzji zostały wystosowane już po wezwaniu organu przez skarżącą do wykonania wyroku oraz po złożeniu do Sądu przedmiotowej skargi z dnia 13 stycznia 2016 r. Jednocześnie - jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę - wydanie decyzji w sprawie o odszkodowanie w terminie wyznaczonym przez Sąd w w/w wyroku nie było możliwe wyłącznie z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 154 § 1, § 2, § 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.