Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 lutego 2019 r. M. C., J. C., J. C., H. C., A. N., T. B. i A. B. (dalej jako: skarżący) wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 lutego 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 705/14. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] (dalej jako: organ/Prezydent) do rozpoznania w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położną w [...] przy ul. [...] nr inw. [...] hip. "[...] nr [...], [...], [...] i [...].
Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W skardze wnieśli o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w wysokości dziesięciokrotności przeciętnego wynagrodzenia, biorąc od uwagę kwotę przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazali, że pomimo upływu terminu do wykonania wyroku, organ nie wydał decyzji w kwestii odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. ul. [...]. Podnieśli, że pismem z [...] stycznia 2019 r. wezwali organ do wykonania wyroku.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że sprawa nie mogła być załatwiona w terminie w związku ze składanymi przez strony skargami i wiążącą się z nimi koniecznością przesyłania akt własnościowych do organów oraz sądu. Podnosił także argument o znacznej ilości spraw wpływających do Biura Spraw Dekretowych, rzutującym na tempo ich rozpoznawania. Ponadto o kolejności rozpatrywania sprawa nie może decydować sama tylko aktywność stron postępowania, tym bardziej ze wniosek skarżących jest relatywnie nowy w stosunku do innych wniosków o odszkodowanie oczekujących na rozpatrzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest zasadna.
Z uzasadnienia skargi wynika, że skarga wniesiona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018r., poz. 1302 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 2 lutego 2015 r. zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania sprawy dotyczącej odszkodowania za przedmiotową nieruchomość [... w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu [...] maja 2015 r.(k. 41 akt o sygn. akt I SAB/Wa 705/14) i od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg termin wyznaczony wyrokiem w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana.
W konsekwencji upłynął on [...] lipca 2015 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia podjęcia niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania przez strony do wykonania wyroku, jak też trzykrotnego wymierzenia Prezydentowi [...] z tytułu zaistniałej zwłoki grzywny (vide wyroki z 27 stycznia 2016 r. I SA/Wa 2197/15, z 14 lutego 2017 r. I SA/Wa 1966/16 oraz 13 grudnia 2017 r. I SA/Wa 1627/17), organ ów zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął.
Oznacza to, że od 4 lat i 3 miesięcy organ pozostaje przy wykonywaniu powyższego wyroku w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, w tym przede wszystkim narusza w ten sposób przepisy art. 153 p.p.s.a. i art. 286 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 12 k.p.a. Nie sposób bowiem usprawiedliwić zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku gromadzeniem materiału koniecznego do zbadania przesłanki posiadania oraz koniecznością przesyłania akt do organu i sądu. Z analizy akt administracyjnych wynika, że po wydaniu wyroku ze skargi na bezczynność jedyne czynności procesowe związane z merytorycznym aspektem sprawy organ podjął dopiero w 2016 r. gromadząc dokumenty związane z komunalizacją przedmiotowej nieruchomości. Takiego sposobu działania nie może przy tym w żaden sposób tłumaczyć wielość spraw zawisłych w organie czy stopień ich skomplikowania, zwłaszcza gdy miałoby to wyjaśniać kilkuletnią zwłokę w ich załatwianiu. W niniejszej zaś sprawie postępowanie odszkodowawcze prowadzone jest już ponad 5 lat.
To z kolei czyni zasadnym żądanie wymierzenia organowi z tytułu niewykonywania prawomocnego wyroku grzywny. Zważywszy na ich uprzedni wymiar (500, 3000 oraz 3000 złotych), jak również okres jaki upłynął do wniesienia obecnej skargi od zwrotu organowi akt sprawy wraz prawomocnym wyrokiem wymierzającym ostatnia grzywnę, skład orzekający ocenił, że adekwatną w tych okolicznościach faktycznych będzie grzywna w wysokości 8000 złotych. Jej wysokość – zdaniem sądu – uwzględnia okres zwłoki w wykonaniu wyroku dotyczącego bezczynności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ppsa.