Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] września 2022 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej jako SKO/Kolegium/organ) odmówiło wszczęcia postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zapadłą w trybie nadzwyczajnym decyzją Kolegium nr [...] z [...] maja 2022 r. W uzasadnieniu ww postanowienia Kolegium wskazało, że nadzorowana decyzja była skierowana do Pani T. S., w której imieniu występował Pan A. S. jako jej pełnomocnik, jednak wraz ze śmiercią mocodawcy ww pełnomocnictwo wygasło, a obecnie wnioskodawca A. S. (dalej jako skarżący) nie ma interesu prawnego w ww sprawie a więc nie ma przymiotu strony w sprawie zakończonej decyzją nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza [...] z [...] lipca 2021 r. nr [...], która to decyzja dotyczyła odpłatności za pobyt jego matki T. S. w domu pomocy społecznej (DPS).
Kolegium podkreśliło przy tym, że sporna decyzja nr [...] została zaskarżona do tut. Sądu (postępowanie zostało prawomocnie zakończone odrzuceniem skargi w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 1766/22) i obecnie jako, że jest ostateczna – nie ma już procesowej możliwości ponownego rozpoznawania ww sprawy nadzorczej nad skierowaną do T. S. decyzją Burmistrza [...] z [...] lipca 2021 r. nr [...].
Zaskarżonym postanowieniem [...] z [...] grudnia 2022r. SKO utrzymało w mocy ww postanowienie nr [...].
W skardze na ww postanowienie skarżący podniósł, że SKO nie zrozumiało co jest przedmiotem postępowania, a skarżący jako że jest spadkobiercą T. S. i był jej pełnomocnikiem - ma interes prawny w kwestionowaniu nałożonego na nią w 2021r. obowiązku częściowego ponoszenia kosztów pobytu w domu opieki. W obszernym uzasadnieniu skargi skarżący podnosił merytoryczne aspekty dotyczące kwestii ustalenia wysokości odpłatności za pobyt jego matki w DPS, a nade wszystko szeroko opisał swoją sytuację gospodarczo-społeczną. Finalnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie całej sprawy do rozpatrzenia od początku organowi I instancji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Sąd zważył co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zasadnie Kolegium podniosło, że wyeliminowanie w jakiejkolwiek formie z obrotu prawnego decyzji nr [...], będącej przedmiotem skargi do WSA w Warszawie – nie ma związku z prawami i obowiązkami skarżącego gdyż nie był on stroną ww postępowania, tak jak nie był stroną postępowania zakończonego decyzją z [...] lipca 2021 r. nr [...]. Interes prawny podnoszony zaś przez skarżącego – jako spadkobiercę zmarłej matki – jest czysto faktyczny.
Zasadnie też SKO podało, że ponowne procedowanie w sprawie już zakończonej ostateczną decyzją administracyjną i przekazanej w raz ze skargą do sądu administracyjnego – w świetle obowiązującej procedury nie jest dopuszczalne.
Skarżący nie wykazał swojego interesu prawnego w sprawie dotyczącej obowiązku ponoszenia przez matkę kosztów jej pobytu w domu opieki społecznej. Decyzja w tym zakresie nie była do niego adresowana, i nie dotyczyła jego praw czy obowiązków; a ponadto kwestia jej weryfikacji w trybie nadzwyczajnym została już rozstrzygnięta w przywołanej przez SKO decyzji administracyjnej. Niezależnie zatem od braku po stronie skarżącego przymiotu strony w rozumieniu art. 28 kpa, sprawa będąca przedmiotem wniosku została już rozstrzygnięta decyzją administracyjną, co powoduje stan res iudicata, a jego konsekwencją jest niedopuszczalność ponownego procedowania w tym samym przedmiocie przez organy administracji. Zasadnie zatem SKO odmówiło wszczęcia ponownie postępowania nadzorczego w tym samym zakresie przedmiotowym.
Skutkowało to oddaleniem skargi (art. 151 ppsa).