Uzasadnienie
W dniu 25 lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo z dnia 22 lutego 2008 r. E. L., J. L. i J. L., w którym skarżący w jego treści zawarli m. in. wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2008 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał wnioskodawców E. L., J. L. i J. L. do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, przesyłając jednocześnie przy wezwaniach urzędowy druk formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk PPF).
Wezwania powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone wnioskodawcom w dniu 6 marca 2008 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 13 marca 2008 r. Pomimo tego, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia, wnioskodawcy nie wykonali wezwań Sądu i nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Wobec powyższego zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 31 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wnioski o przyznanie prawa pomocy.
Od powyższego zarządzenia, pismem z dnia 11 kwietnia 2008 r. E. L., J. L. i J. L. wnieśli sprzeciw.
Wskutek wniesienia sprzeciwu, zarządzenie Sądu z dnia 31 marca 2008 r. utraciło moc i sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownemu rozpoznaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Stosownie do treści art. 243 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
W myśl art. 252 § 1 i 2 tej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Wniosek składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru.
Zgodnie z art. 257 powołanej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Jak wynika z akt sprawy, E. L., J. L. i J. L. w wyznaczonym przez Sąd siedmiodniowym terminie nie wykonali wezwań Sądu i nie nadesłali wypełnionych urzędowych formularzy wniosku o przyznanie prawa pomocy, co skutkuje pozostawieniem wniosków o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 260 w związku z art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.