Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] marca 2016 r. adwokat K. R., działając jako kurator dla nieznanego z miejsca pobytu M. P., zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności wypłaconych z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego.
Jak wynika z akt sprawy, adwokat K. R. została ustanowiona kuratorem dla reprezentowania interesów nieznanego z miejsca pobytu M. P. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego dla [...] Wydział Rodzinny i Nieletnich z dnia [...] lutego 2014 r., sygn. akt [...]. Z treści ww. postanowienia wynikało, że udzielone mu jako kuratorowi umocowanie do działania obejmowało postępowanie administracyjne dotyczące zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie świadczeniowym [...].
W toku rozprawy adwokat K. R. poinformowała, że nie zostało wydane postanowienie ustanawiające ją kuratorem w postępowaniu sądowym jak również, że nie udało się ustalić miejsca pobytu Skarżącego - M. P. .
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm – dalej zwaną "ppsa".) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu.
W niniejszej sprawie konieczny jest udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżącego lub jego pełnomocnika lub też osoby reprezentującej jego prawa. Natomiast w okolicznościach sprawy nieznany jest adres zamieszkania skarżącego, a osoba ta nie posiada pełnomocnika ani przedstawiciela. Nie ma zatem możliwości nadania sprawie dalszego biegu.
Jednocześnie zauważyć należy, że ustanowiona do postępowania administracyjnego adwokat K. R. nie może reprezentować praw skarżącego przed sądem administracyjnym. Ostatnią czynnością jaką adw. K. R. mogła dokonać na podstawie powołanego postanowienia sądu powszechnego, było wniesienie przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2013 r., sygn. akt II OSK 2990/12). Należy bowiem przyjąć, że kurator dla osoby nieobecnej ustanowiony przez sąd powszechny może wnieść skargę do sądu administracyjnego na decyzję kończącą postępowanie administracyjne, w którym został ustanowiony.
Jeżeli zatem kurator ustanowiony przez sąd powszechny, nie ma umocowania do działania w imieniu strony nieznanej z miejsca pobytu również w postępowaniach sądowych, to w niniejszej sprawie zastosowanie będzie musiał mieć art. 78 ppsa. Zgodnie z jego treścią, jeżeli stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, ma być doręczona skarga lub inne pismo w postępowaniu sądowym albo orzeczenie wywołujące potrzebę podjęcia obrony jej praw, doręczenie może do chwili zgłoszenia się strony albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika nastąpić tylko do rąk kuratora ustanowionego na wniosek osoby zainteresowanej przez sąd orzekający.
Podkreślić należy, że Sąd podejmie zawieszone postępowanie sądowe niezwłocznie po ustaniu przyczyny zawieszenia, tj. wskazania adresu skarżącego lub ustanowienia kuratora dla nieznanej z miejsca pobytu skarżącego lub też zgłoszenia się pełnomocnika skarżącego.
Z powyższego względu Sąd, na podstawie art.125 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu