Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 514/10 oddalił skargę W.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
W dniu 7 października 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga kasacyjna od wyroku z dnia 26 maja 2010 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W skardze kasacyjnej wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego zawarł jednocześnie wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej sprawowanej z urzędu powiększonej o stawkę podatku VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 164/11 oddalił przedmiotową skargę kasacyjną wskazując w treści uzasadnienia, że wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu przyznawane jest przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny, po złożeniu przez pełnomocnika stosownego oświadczenia, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
W myśl § 16 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić należy, że złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia.
W rozpoznawanej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik w złożonym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej nie zawarł oświadczenia, o którym mowa w § 16 powołanego rozporządzenia.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.