Uzasadnienie
W dniu 14 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła za pośrednictwem organu skarga Z. W., L. K. i E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia z urzędu podziału nieruchomości położonej w K. w rejonie ul. [...] i ul. [...], stanowiącej współwłasność skarżących.
Jednocześnie skarżący wystąpili w swojej skardze z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody.
Postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Jak wynika z akt sprawy postanowienie skarżący odebrali w dniu 28 maja 2008 r., zaś w dniu 11 czerwca 2008 r. złożyli do Sądu kolejny wniosek o wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zagrożenie powstania szkody po stronie skarżących nadal istnieje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wcześniej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia którejś z nich ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii ustawodawca pozostawił uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie zwrotu "sąd może".
Z brzmienia powołanego wyżej przepisu wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna wyjaśnić (a przynajmniej uprawdopodobnić) zasadność swojego wniosku, czyli określić na jaką konkretnie jej zdaniem szkodę lub trudne do odwrócenia skutki narazić ją może wykonanie zaskarżonej decyzji. Bowiem przesłanki zawarte w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności albo w drodze egzekucji administracyjnej albo w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę (majątkową lub niemajątkową) rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie albo też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/04, niepubl.).
Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia szkody na życiu lub zdrowiu (por. B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, wydanie II, s. 161).
W niniejszej sprawie skarżący wnosząc po raz drugi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazali, na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, o której piszą, wskazując jedynie, że zagrożenie powstania szkody po stronie skarżących nadal istnieje. Ponadto przytoczyli, znaną już Sądowi z wcześniejszego wniosku, argumentację, że w ich ocenie nieprawomocna decyzja zostanie wykorzystana do ujawnienia błędnego podziału w ewidencji gruntów, co umożliwi urzędnikom dalsze naruszenie prawa. Oznacza to, że również w ponownym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczącej zatwierdzenia z urzędu podziału nieruchomości, skarżący nie podali żadnych okoliczności, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a tym samym nie wskazali na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo wyrządzenia im szkody bądź powstania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji.
Zaznaczyć należy, że prawomocne postanowienie dotyczące wniosku o wstrzymanie decyzji nie ma powagi rzeczy osądzonej. Strona, jeżeli jej poprzedni wniosek załatwiony został negatywnie, może złożyć kolejny wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Jednakże Sąd rozpoznając ponowny wniosek ocenia, czy nastąpiła zmiana okoliczności i czy zaistniały przesłanki, o których mowa w art. 63 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie od czasu wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie poprzedniego postanowienia z dnia 20 maja 2008 r. odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie nastąpiła taka zmiana okoliczności, która mogłaby mieć wpływ na zmianę stanowiska Sądu w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na względzie, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.