Uzasadnienie
W następstwie wniesionej skargi S. S. skierował do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca wyjaśnił, że jego sytuacja majątkowa jest zła, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku, korzysta z pomocy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Jego dochód stanowi zasiłek celowy wysokości 250 zł. Z nadesłanych do sądu akt administracyjnych sprawy wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest osobą długotrwale bezrobotną i nie posiada własnego dochodu. Od lutego 2004 r., systematycznie korzysta z pomocy finansowej Ośrodka Pomocy Społecznej, utrzymuje się z zasiłków celowych na zakup żywności, opłat za energię elektryczną, pokrycie kosztów leczenia.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że wnioskodawca domaga się przyznania prawa pomocy z zakresie całkowitym. Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Należy również podkreślić, że stosownie do treści przepisu art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Z taka sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem S. S. skarży rozstrzygnięcie organu wydane w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. Skoro zatem skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, brak jest podstaw do jego uwzględnienia w tej części.
Odnosząc się natomiast do żądania strony co do przyznania profesjonalnego pełnomocnika należy zauważyć, że przedstawiona przez S. S. sytuacja majątkowa w pełni uzasadnia jego uwzględnienie. Oczywistym jest, że w sytuacji, gdy ww. korzysta w zasadzie wyłącznie z pomocy oferowanej przez ośrodek pomocy społecznej, oczywistym jest, że nie tylko nie jest w stanie zapewnić sobie godnych warunków do codziennej egzystencji, ale również nie jest w stanie partycypować w kosztach samodzielnego opłacenia profesjonalnego pełnomocnika.
Przedstawione okoliczności przesądziły o przyznaniu prawa pomocy na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.