Uzasadnienie
W związku z wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2010 r. J. K. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie z urzędu radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, skarżąca podała, że otrzymuje świadczenie emerytalne (kwota [...] zł) oraz dodatek pielęgnacyjny. Z uwagi na zły stan zdrowia wydaje około [...] zł na lekarstwa. Nie posiada oszczędności. Mieszka w lokalu komunalnym o powierzchni 28 m². W lokalu przebywa z mężem, niemniej jednak samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, ponieważ mąż nie dokłada się do wydatków, za co był karany. Wskazała, że ze względu na wyjątkowo trudną sytuację materialną wielokrotnie występowała o przyznanie jej różnych form pomocy społecznej.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Okoliczności powołane przez wnioskodawczynię we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jeżeli odnieść je do ustawowego kryterium oceny zasadności przyznania tego prawa w zakresie częściowym, uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Nie budzi wątpliwości, że dochód uzyskiwany przez składającą wniosek z tytułu świadczenia emerytalnego (powiększonego o dodatek pielęgnacyjny) jest na wyjątkowo niskim poziomie. Skarżącą obciążają znaczące wydatki związane ze złym stanem zdrowia. Nie posiada przy tym żadnych oszczędności. Częste korzystanie z pomocy społecznej wskazuje na wysoki stopień jak i określoną trwałość stanu ubóstwa utrzymującego się w gospodarstwie domowym prowadzonym przez skarżącą. Powyższe okoliczności nakazują uznać, że konieczność pokrycia wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem sprzeciwia się wymaganiu od skarżącej, by z uzyskiwanych niewielkich dochodów pokryła równolegle koszty ustanowienia pełnomocnika, jeżeli jego udziału uważa za niezbędny.
Tak rozumiane względy nakazywały na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia.