Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem ogłoszonym w dniu 19 sierpnia 2015 r. oddalił skargę [...] na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego.
W dniu 1 września 2015 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej spółki wystąpił z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 19 sierpnia 2015 r., załączając do niego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia powyższego wniosku. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazał, iż wniosek nie został złożony przez niego w terminie (termin upłynął z dniem 26 sierpnia 2015 r.) ze względu na udar cieplny, którego doznał z powodu panujących upałów. Pełnomocnik wyjaśnił, że jego stan zdrowia był na tyle zły, iż w związku z omdleniami, bólem i zawrotami głowy, w dniu [...] sierpnia 2015 r. został przewieziony do lekarza.
Jednocześnie wskazał, iż jego stan zdrowia uniemożliwił mu nie tylko osobiste zajęcie się sprawami klienta, lecz także – w sposób istotny ograniczając jego kontakt z otoczeniem – przekazanie tej sprawy innej osobie, co i tak było znacznie utrudnione ze względu na sezon urlopowy. Do wniosku pełnomocnik skarżącej załączył pismo – kartę z dnia [...] sierpnia 2015 r. sporządzoną przez lekarza T. R., [...]. Z powyższej karty lekarskiej wynikają dolegliwości, z którymi stawił się pacjent na wizytę lekarską oraz zalecenia lekarskie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Zgodnie z powyższym jeżeli strona uchybiła terminowi, jego przywrócenie możliwe jest jedynie wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony.
W utrwalonym orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W orzecznictwie, do niezawinionych przyczyn uchybienia terminowi zalicza się z reguły przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega bowiem na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe w sytuacji, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Zatem, o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
Analizując okoliczności przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że pełnomocnik skarżącej spółki nie uprawdopodobnił, iż dochował należytej staranności i dbałości o interesy mocodawcy - nie wykazał bowiem braku winy w uchybieniu terminu, a wskazane przyczyny, w ocenie Sądu, nie usprawiedliwiają niedochowania terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 714/15.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, wskazać w pierwszej kolejności należy, iż strona skarżąca była reprezentowana w niniejszym postępowaniu przez czterech profesjonalnych pełnomocników. Z pełnomocnictwa z dnia 21 listopada 2011 r. znajdującego się w aktach sprawy sądowej wynika, iż skarżąca upoważniła radców prawnych: T. B., R. K., P. H. oraz S. M. – z kancelarii "[...]– działających łącznie lub samodzielnie – do reprezentowania [...] m.in. przed sądami administracyjnymi we wszelkich postępowaniach dotyczących nieruchomości wskazanych w tym pełnomocnictwie, w szczególności w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej w [...]z dnia [...] lipca 1961 r., nr [...]. Skarga na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności ww. orzeczenia administracyjnego została podpisana przez radców prawnych T. B. oraz R. K..
Na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2015 r. skarżącą reprezentował zaś radca prawny P. H.. Do dnia rozprawy nie wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oświadczenie skarżącej o wypowiedzeniu pełnomocnictwa któremukolwiek z wyżej wskazanych pełnomocników.
Z powyższego wynika, iż każdy z pełnomocników mógł złożyć skutecznie wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku a ewentualna choroba jednego z nich nie usprawiedliwia braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia w imieniu skarżącej wniosku przez pozostałych trzech pełnomocników. Ewentualne ustne ustalenia pomiędzy pełnomocnikami co do zakresu wykonywania przez nich poszczególnych czynności w sprawie do prowadzenia, której zostali upoważnieni – nie mają w ocenie Sądu żadnego znaczenia.
W kontekście powyższego wskazać należy, że wzorzec staranności zawodowej radcy prawnego obejmuje jego profesjonalizm w sprawach, których prowadzenia się podejmuje. Z profesjonalizmem zaś wiąże się m.in. podjęcie środków mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu. Podkreślenia jednocześnie wymaga, że przy ocenie winy lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej bierze się pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu przez stronę (lub odpowiednio przez pełnomocnika) działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. II GZ 368/14).
Niewątpliwie, pełnomocnik skarżącej r. pr. P. H. takich czynności zabezpieczających się w dotrzymaniu terminu nie podjął. W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że zgodnie z orzecznictwem sądowoadministracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 30 kwietnia 2014 r., sygn. I GZ 93/14) nawet taka choroba, która wymaga leżenia, nie uzasadnia przywrócenia terminu, jeżeli strona (w przedmiotowym przypadku – pełnomocnik) mogła skorzystać z pomocy innych osób. Pełnomocnik dbając należycie o interesy swojego klienta – mógł się zabezpieczyć i poprosić osobę trzecią, w szczególności pozostałych pełnomocników o wyręczenie go w sytuacji gdyby jego stan zdrowia nie pozwalał mu na terminowe złożenie wniosku o uzasadnienie wyroku.
Ponadto, pozostali pełnomocnicy – nawet jeśli przyjąć (na co wskazano wyżej), że ustalali pomiędzy sobą zakres czynności, które każdy z nich podejmuje w postępowaniu, powinni do końca zachować należytą staranność w prowadzeniu sprawy, albowiem w świetle prawa, dopóki, dopóty pełnomocnictwo nie zostanie wypowiedziane lub nie wygaśnie, każdy z nich działa w sprawie i obowiązany jest do dochowania należytej staranności.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie okoliczności, na które powołuje się strona skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika nie mogą - zdaniem Sądu - stanowić pozytywnej przesłanki do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.