Uzasadnienie
M. B.i T. J., reprezentowani przez r.pr. R. R., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] utrzymującą w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. Jednocześnie skarżący wystąpili z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia ww. środka zaskarżenia. W uzasadnieniu wskazali, że doręczenie decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. nastąpiło w sposób sprzeczny z art. 44 Kpa, bowiem pełnomocnik nie otrzymał zawiadomienia z urzędu pocztowego o pozostawieniu pisma, ponadto na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki brakuje informacji o miejscu pozostawienia zawiadomienia, jak również podpisu listonosza, informacji, dlaczego przesyłka została zwrócona do nadawcy oraz drugiej awizacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.
W rozpoznawanej sprawie – w ocenie Sądu – wykazano brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, bowiem doręczenie pełnomocnikowi skarżących decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. nie można uznać za skuteczne z uwagi na fakt, że zwrotne potwierdzenie odbioru zaskarżonej decyzji nie spełnia wszystkich wymogów z art. 44 Kpa, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 Kpa, w przypadku doręczenia pisma przez pocztę, urząd ten przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Zgodnie z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Z powyższego wynika zatem, że aby uznać za skutecznie doręczone pismo organu w trybie art. 44 Kpa, niewystarczające jest samo tylko dwukrotne awizowanie przesyłki. Musi w aktach sprawy znajdować się dowód, z którego jednoznacznie i jasno wynika, jak działał doręczający. Adresat musi być zawiadomiony w sposób niebudzący wątpliwości zarówno o pozostawieniu pisma, miejscu, gdzie może je odebrać, jak i terminie odbioru. W przypadku braku takiej informacji doręczenie zastępcze jest bezskuteczne (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 grudnia 2006 r., sygn. akt VII SA/Wa 1871/06, LEX 304129; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 201/08, LEX 518516; wyrok WSA w Opolu z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt I SA/Op 314/07, LEX 437617; wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 417/07, LEX 345717; wyrok WSA w Warszawie z dnia 26 lipca 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1000/07, LEX 441051; wyrok NSA z dnia 25 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 23/07, LEX 360227; wyrok NSA z dnia 28 czerwca 2001 r., sygn. akt II SA 2871/00, LEX 53460; wyrok NSA z dnia 20 marca 2002 r., sygn. akt II SA/Gd 2552/99, LEX 76110).
Rację ma pełnomocnik skarżących, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji z dnia [...] listopada 2011 r. nie wynika ani fakt podwójnej awizacji przesyłki (o czym może świadczyć jedynie zapis na kopercie), ani fakt umieszczenia awiza w skrzynce odbiorczej adresata. Brak jest informacji, czy pełnomocnik skarżących został prawidłowo powiadomiony o możliwościach, miejscu i terminie odbioru przesyłki. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jak i na kopercie brakuje ponadto podpisu doręczającego.
W związku z powyższym doręczenia zaskarżonej decyzji organu II instancji nie można uznać za skutecznie dokonane w trybie art. 44 Kpa. Tym samym uprawdopodobniony został brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, co uzasadnia uwzględnienie złożonego wniosku.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.