Uzasadnienie
Minister Transportu i Budownictwa postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...],[...] przekazujące według właściwości Ministrowi Transportu i Budownictwa wniosek Z. W. z dnia 29 listopada 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r. nr [...] orzekającej o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m² z nadaniem tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności oraz decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2005 r. nr [...] orzekającej o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m² z nadaniem tej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności - utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r.
W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 19 kpa organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.
Stosownie do art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.
Wniosek Z. W. z dnia 29 listopada 2005 r. zawiera żądanie przeprowadzenia postępowania nadzorczego, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 kpa, w stosunku do ostatecznej decyzji organu wojewódzkiego.
Minister Transportu i Budownictwa stwierdził, że zgodnie z art. 157 § 1 kpa, właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji w przypadkach wymienionych w art. 156 kpa, jest organ wyższego stopnia.
Właściwość rzeczową w sprawach o stwierdzenie nieważności należy oceniać według przepisów obowiązujących w dacie wydania decyzji będącej przedmiotem postępowania w sprawie o stwierdzenie jej nieważności, a zatem, zdaniem organu, organem właściwym w sprawie rozpatrzenia wniosku Z. W. jest Minister Transportu i Budownictwa.
Obszerną skargę na postanowienie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia [...] lutego 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli Z. W. i S. W. zarzucając, że sprawa nie była właściwie rozstrzygnięta.
W odpowiedzi na skargę Minister Transportu i Budownictwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Skarga jest bezzasadna.
Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga nie mogła być uwzględniona, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Minister Transportu i Budownictwa postanowieniem z dnia [...] lutego 2006 r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2005 r. przekazujące według właściwości wniosek Z. W. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...].
Zgodnie z art. 19 kpa, organy administracji państwowej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej.
Stosownie do art. 65 § 1 kpa, jeżeli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje ją do organu właściwego.
Prawidłowo organ uznał, że skoro skarżący domagali się stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...], to zgodnie z art. 157 § 1 kpa należało stwierdzić, że organem właściwym w tej sprawie jest organ wyższego stopnia.
Sąd podziela stanowisko organu, że ponieważ zakwestionowane przez skarżących decyzje organu wojewódzkiego wydane zostały na podstawie art. 17 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 z późn. zm.), to należało uznać, że organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku jest Minister Transportu i Budownictwa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.