Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 lipca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 792/09 odrzucił skargę kasacyjną W. K. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Wa 792/09 o odrzuceniu skargi W. K. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...].
Postanowienie Sądu z dnia 15 lipca 2009 r. wraz z uzasadnieniem i pouczeniem między innymi o konieczności sporządzenia zażalenia przez adwokata lub radcę prawnego zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 27 lipca 2009 r.
Od wskazanego wyżej postanowienia W. K. wniósł do Sądu w terminie sporządzone przez siebie osobiście zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Stosownie do treści art. 175 § 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3, które stanowią, że powyższego przepisu nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, jak również skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i rzecznika patentowego – w sprawa własności przemysłowej.
Przepis art. 197 § 2 ustawy stanowi, iż do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, dlatego zastosowanie ma tutaj art. 178 powołanej ustawy, który przewiduje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należało, że skoro W. K. wniósł sporządzone przez siebie zażalenie nie będąc do tego uprawnionym w rozumieniu art. 175 powołanej wyżej ustawy, to wniesiony środek odwoławczy na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako niedopuszczalny podlega odrzuceniu.