Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 stycznia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 946/09 odrzucił skargę kasacyjną K. Ż. od wyroku tego Sądu z dnia 15 października 2009 r. oddalającego skargę K. Ż. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie nadania licencji zawodowej w zakresie zarządzania nieruchomościami.
Odpis nieprawomocnego postanowienia wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o możliwości i sposobie wniesienia środka zaskarżenia doręczony został skarżącemu w dniu 27 stycznia 2010 r.
Z kolei w dniu 8 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło zażalenie K. Ż. na powyższe postanowienie z dnia 22 stycznia 2010 r., sporządzone osobiście przez skarżącego, nadane listem poleconym w dniu 3 lutego 2010 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zgodnie natomiast z art. 194 § 4 powołanej ustawy zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego.
Z kolei w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 tej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2010 r., mocą którego odrzucono skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 15 października 2009 r., wniesione zostało osobiście przez skarżącego, który nie jest adwokatem ani radcą prawną. Przedmiotowe zażalenie jest więc niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 178 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.