Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 kwietnia 2012 roku M. K. reprezentowana przez pełnomocnika A. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] uchylającą zaskarżoną decyzję w całości i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
Pismem z dnia 2 listopada 2012 roku pełnomocnik M. K. wniosła o zawieszenie postępowania sądowego wywołanego swoja skargą do czasu rozstrzygnięcia przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego odwołania wniesionego przez E. A. od decyzji [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...]. W piśmie podniosła też, iż w przypadku negatywnej decyzji Sądu w przedmiocie zawieszenia postępowania wycofuje swoją skargę, oczekując na rozstrzygnięcie administracyjne w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego dotyczące decyzji [...] Konserwatora Zabytków z [...] kwietnia 2012r.
- 2. Postanowieniem z dnia 7 listopada 2012 r. wydanym na rozprawie Sąd oddalił wniosek skarżącej w przedmiocie zawieszenia postępowania.
Pełnomocnik uczestniczki E. A. wyraził zgodę na cofnięcie skargi wnosząc o zasądzenie kosztów postępowania od skarżącej na rzecz uczestniczki.
Pełnomocnik Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego wobec cofnięcia skargi wniósł o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
3.1 Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 163, poz. 1270 ze zm.) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może on zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd chyba, że zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Przyczyny stanowiące o niedopuszczalności skargi w sprawie niniejszej nie istnieją.
Wobec powyższego uznając, że cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie w sprawie.
3.2 Jednocześnie Sąd nie podzielając stanowiska pełnomocnika uczestniczki, aby zasądzenie zwrotu kosztów postępowania znajdowało podstawę w art. 208 ppsa, nie uwzględnił tego wniosku. Skorzystanie przez stronę z ustawowo przewidzianych uprawnień do uruchomienia środków odwoławczych, jak również rezygnowanie z kontynuowania wszczętego postępowania przed sadem administracyjnym, nie może być utożsamiane z niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem, o którym mowa w art. 208 ppsa (por. wyrok NSA z 7 grudnia 2007r., I FSK 1096/07, wyrok z 28 maja 201 Or. II FSK 1182/09)