Uzasadnienie
I.C., M.P., J.C., J.C., M.M., A.M., A.M., M.M., I.G., E.J., J.J., A.J., T.S., C.S., P.S., J.S., J.S., Z.S., A.S., A.S. i C.S. pismem z dnia 6 grudnia 2013 r., działając przez radcę prawnego A.S., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13.
Z kolei stosownym pismem z dnia 19 maja 2014 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę wniesioną przez J.C., M.P., J.C. i A.S.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi przez M.P., J.C., J.C. i A.S za dopuszczalne i postanowił umorzyć postępowanie sądowe w zakresie ich skargi.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.