Uzasadnienie
I.C., M.P., J.C., J.C., M.M., A.M., A.M., M.M., I.G. E.J., J.J., A.J., T.S., C.S., P.S., J.S., J.S., Z.S., A.S., A.S. i C.S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem przez organ prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13, uwzględniającego skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], hip. [...] nr [...] i zobowiązującego Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku z dnia 16 kwietnia 2008 r. - w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. W skardze skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że mimo wezwania Prezydenta W. pismem z dnia 29 listopada 2013 r. do wykonania wyroku, organ nie dotrzymał wyznaczonego przez Sąd terminu i nie wydał decyzji.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi oraz o nierozpatrywanie sprawy w trybie uproszczonym. W uzasadnieniu organ podniósł, że przedmiotowa nieruchomość została objęta działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279). Przed Prezydentem W. prowadzone jest – z wniosku spadkobierców dawnego właściciela nieruchomości – postępowanie o przyznanie odszkodowania za grunt nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], hip. [...] nr [...], zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) – zwanej dalej "ugn". Organ wskazał, że na mocy prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13, został zobowiązany do rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie z dnia 16 kwietnia 2013 r. do dnia 10 listopada 2013 r. Pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. pełnomocnik stron został poinformowany, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe załatwienie sprawy w terminie określonym w wyroku Sądu z dnia 11 lipca 2013 r.. Jednocześnie jako datę zakończenia postępowania wskazano dzień 30 czerwca 2014 r. Prezydent W. wniósł o nierozpatrywanie sprawy w trybie uproszczonym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 96/14 umorzył postępowanie sądowe w zakresie wynikającym ze skargi J.C., M.P., J.C. i A.S. Postanowienie stało się prawomocne w dniu 8 lipca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uwzględniając skargę I.C., M.M, A.M., A.M., M.M., I.G., E.J., J.J., A.J., T.S., C.S., P.S., J.S., J.S., Z.S., A.S. i C.S., zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia 16 kwietnia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, położoną w W. przy ul. [...], hip. "[...]" nr [...] - w terminie 2 miesięcy od daty otrzymania zwrotu akt administracyjnych z prawomocnym wyrokiem. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 12 listopada 2013 r., skoro – jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy o sygn. akt I SAB/Wa 124/13 dowodu doręczenia – Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 10 września 2013 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał wniosku z dnia 16 kwietnia 2008 r. o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu.
Skarga o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna.
Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ocenę, w jakiej wysokości ustalić grzywnę. Powyższe wynika z przepisów art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Przy czym grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 592 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1442 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy.
Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 124/13 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości [...] zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ zareagował na pismo pełnomocnika spadkobierców S.S. z dnia 29 listopada 2013 r. wzywające do wykonania wyroku Sądu z dnia 11 lipca 2013 r. oraz na skargę z dnia 6 grudnia 2013 r. na niewykonanie powyższego wyroku Sądu. Pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. Prezydent W. skierował do pełnomocnika skarżących informację o niemożności rozpatrzenia wniosku o odszkodowanie w terminie zakreślonym w wyroku Sądu, z uwagi na konieczność zgromadzenia całości dokumentacji celem wykazania przesłanek z art. 215 ust. 2 ugn.
Jednocześnie organ na podstawie art. 36 § 1 Kpa wyznaczył nowy termin na załatwienie sprawy, wskazując, że decyzja zostanie wydana do dnia 30 czerwca 2014 r. Poza tym obecny na rozprawie pełnomocnik organu oświadczył, że zwłoka w załatwieniu sprawy wynika również z konieczności zabezpieczenia środków finansowych na wypłatę ewentualnego odszkodowania. Nie można pominąć i tego, że niniejsza sprawa należy do spraw skomplikowanych, ponieważ opiera się na wykazaniu przesłanek istniejących w odległej perspektywie czasowej, a przez to trudnych do wyjaśnienia i udowodnienia.
W tej sytuacji Sąd uznał, że grzywna w orzeczonej wysokości będzie dla organu adekwatną do okoliczności sprawy sankcją finansową.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).