Uzasadnienie
Skarżący w treści skargi wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniając, że jest wdowcem i mieszka sam. Jest bezrobotny, bez prawa do zasiłku. W utrzymaniu mieszkania (czynsz, gaz prąd) i siebie pomaga mu rodzina.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca podał nadto, że posiada ½ mieszkania o powierzchni 67 m2, poza tym nie ma żadnego majątku, w tym zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej. 3.000 euro.
Do wniosku załączył decyzję z 10 listopada 2011 r. o przyznaniu statusu bezrobotnego.
Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że wpis od skargi został wyznaczony na kwotę 821 zł.
Powyższe dane, w ocenie referendarza sądowego, uzasadniają żądanie wniosku.
Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli w zakresie częściowym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W oparciu o powyższą regulację wskazać trzeba, iż wnioskodawca nie ma żadnych dochodów, mieszka sam, a w zaspokojeniu podstawowych potrzeb socjalnych uzyskuje pomoc ze strony rodziny. Bezrobotny jest od 2011 r. Nie ma też majątku, z którego mógłby pozyskać środki na opłacenie kosztów swego udziału w spawie.
Powyższe wskazuje, iż wnioskodawca nie był i nie jest w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności.
W związku z tym wniosek należało uznać za uzasadniony. Tym samym, na podstawie art. art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7, p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.