Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 22 października 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1011/17

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia WSA Aleksandra Sędkowska przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 22 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. W. na postanowienie z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 1011/17 o odrzuceniu skargi
Sprawa
w sprawie ze skargi A. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 571/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę strony.

Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 2 maja 2018 r.

Na to postanowienie strona pismem z dnia 9 maja 2018 r. wniosła zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 16 maja 2018 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia zażalenia przez podpisanie zażalenia lub nadesłanie podpisanego odpisu zażalenia. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 7 czerwca 2018 r.

W odpowiedzi na wezwanie skarżąca w dniu 14 czerwca 2018 r. przesłała odpis podpisanego zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej zwanej p.p.s.a., zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Jednocześnie zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Ponadto stosownie do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie skarżącej podlega odrzuceniu z dwóch powodów:

Po pierwsze skarżąca złożyła zażalenie po terminie.

Stosownie do art. 73 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - zwanej dalej "p.p.s.a.") w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.

Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt prawotwórczy, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe.

W niniejszej sprawie przesyłka zawierająca odpis postanowienia o odrzuceniu skargi została awizowana po raz pierwszy 16 kwietnia 2018 r. Pełnomocnik strony odebrał przesyłkę w urzędzie pocztowym 2 maja 2018 r.

W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że w literaturze przedmiotu i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, iż odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się fikcja prawna doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałej fikcji. Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, w dalszym ciągu będzie miała zastosowanie wynikająca z tego przepisu fikcja prawna wcześniejszego doręczenia. W tym zakresie jej skutki nie przestają wywoływać skutków prawnych wcześniejszego doręczenia przesyłki.

Innymi słowy, późniejsze odebranie na żądanie strony pisma, a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a., na skutek bezprawnego jego przetrzymywania przez operatora pocztowego, nie niweczy skutków doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. Dlatego też, fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez skarżącego po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 P.p.s.a.

W związku z tym, że pierwsze awizo zostało dokonane 16 kwietnia 2018 r., bieg czternastodniowego terminu upływał 30 kwietnia 2018 r. W tym dniu, zgodnie z przyjętą fikcją prawną nastąpiło więc doręczenie pisma adresatowi i wobec tego zaczął biec 7 dniowy termin do wniesienia zażalenia. Termin ten upływał zatem dnia 7 maja 2018 r. Natomiast skarżąca dopiero w dniu 9 maja 2018 r. złożyła zażalenie.

Po drugie skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków formalnych zażalenia poprzez podpisanie zażalenia lub nadesłanie podpisanego odpisu zażalenia. W związku z tym, że pierwsze awizo zostało dokonane 23 maja 2018 r., bieg czternastodniowego terminu upływał 6 czerwca 2018 r. W tym dniu, zgodnie z przyjętą fikcją prawną nastąpiło więc doręczenie pisma adresatowi i wobec tego zaczął biec 7 dniowy termin do uzupełnienia braków zażalenia. Termin ten upływał zatem 13 czerwca 2018 r. Natomiast skarżąca dopiero w dniu 14 czerwca 2018 r. uzupełniła braki. Nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 13 czerwca 2018 r., zgodnie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. stanowi podstawę do jego odrzucenia.

Wobec powyższego, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, orzekł jak na wstępie.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 13 maja 2019 r., dokument z 13 czerwca 2018 r., dokument z 9 kwietnia 2018 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.