Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z [...] października 2019 r. nr [...] uchylająca decyzję Wójta Gminy R. z [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. od gruntów położonych w obrębie geodezyjnym B. w granicach działki nr [...] i w obrębie geodezyjnym N. w granicach działki nr [...] i ustalająca M.M. wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. w kwocie 4.991 zł oraz ustalająca termin płatności I, II i III raty tego zobowiązania w kwotach po 1.248 zł na 14 dni od doręczenia decyzji oraz IV raty tego zobowiązania w kwocie 1.247 zł z terminem płatności na [...] listopada 2019 r.
Z akt sprawy wynika, że po wezwaniu przez Wójta Gminy R. (dalej: organ podatkowy I instancji), M.M. (dalej: Strona, Skarżący) złożył [...] marca 2019 r. "Informację w sprawie podatku rolnego" w której wykazał posiadanie użytków rolnych oraz "Dane o nieruchomościach rolnych osób fizycznych wykazując, że jest posiadaczem użytków ekologicznych o powierzchni 72,8945 ha stanowiących działki nr [...] i nr [...], zwolnionych z podatku rolnego na podstawie przepisów ustawy o podatku rolnym. W związku z tym wniósł o nienaliczanie podatku rolnego.
Organ podatkowy I instancji, po przeprowadzeniu postępowania podatkowego, wszczętego postanowieniem z [...] marca 2019 r., decyzją z [...] maja 2019 r. ustalił Stronie wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. od gruntów położonych w obrębie geodezyjnym B. w granicach działki nr [...] i w obrębie geodezyjnym N. w granicach działki nr [...] w kwocie 4.991 zł. Ustalił też wysokość i terminy płatności poszczególnych rat tego zobowiązania pieniężnego, tj. I rata w kwocie 1.665 zł płatna w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji, II rata w kwocie 1.663 zł termin płatności [...] września 2019 r., III rata w kwocie 1.663 zł termin płatności [...] listopada 2019 r.
Z uzasadnienia decyzji wynika, że działka nr [...] obręb B. o pow. 24.625 ha, którą Strona nabyła [...] stycznia 2019 r., jest sklasyfikowana jako użytki rolne oraz jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. Natomiast działka nr [...] obręb N. o pow. 48,27 ha, którą Stroną nabyła [...] stycznia 2019 r., sklasyfikowana jest jako użytki rolne o pow. 44 ha oraz jako podlegające podatkowi od nieruchomości grunty zadrzewione i zakrzewione bez określenia klasy bonitacji o pow. 4,230 ha, które to grunty są zwolnione z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 10 ustawy z 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1445 ze zm.; dalej: u.p.o.l.). Organ podatkowy I instancji, powołując się na art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2017 r. poz. 2101 ze zm.; dalej: u.p.g.k.), stwierdził, że podstawę do wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane z ewidencji gruntów i budynków, a wydane na podstawie tej ustawy rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2015 r. poz. 542) w załączniku nr 6 określa cechy gruntów i inne przesłanki decydujące o zaliczeniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych.
Z informacji przesłanych przez Starostę L. dotyczących zmian w ewidencji gruntów wynika, że żadna z ww. działek Strony nie została sklasyfikowana jako użytki ekologiczne. Informacja ta została potwierdzona przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w W., która prowadzi rejestr form ochrony przyrody w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2013 r. poz. 627 ze zm.; dalej: u.o.o.p.). Także rada Gminy, stosownie do przepisu art. 42 u.o.o.p nie podjęła uchwały ustanawiającej działkę nr [...] obręb B. i działkę nr [...] obręb N. użytkami ekologicznymi.
W konsekwencji, organ podatkowy I instancji stwierdził, że na obszarze należących do Strony działek, nie ustanowiono użytków ekologicznych, w związku z tym nie podlegają one zwolnieniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8 ustawy z 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 2017 r. poz.1892 ze zm.; dalej: u.p.r.). Część gruntów wchodzących w skład działki nr [...], sklasyfikowana jako grunty zadrzewione i zakrzewione o pow. 4,23 ha, podlega zwolnieniu z podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l., a część gruntów o łącznej pow. 3.0871 ha fizycznych wchodzących w skład działki nr [...] (grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych klasy V), podlega zwolnieniu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r.
Wobec tego, że nabycie ww. działek gruntu nastąpiło w styczniu 2019 r. obowiązek podatkowy w podatku rolnym i podatku od nieruchomości powstał od lutego 2019 r., a wysokość zobowiązania ustala się zgodnie z art. 6c ust. 1 u.p.r. w formie łącznego zobowiązania pieniężnego. Przy ustaleniu wysokości rzeczonego zobowiązania organ podatkowy I instancji zastosował uchwały Rady Gminy R. z [...] października 2018 r. w sprawie ustalenia wysokości stawek podatku od nieruchomości w Gminie R. oraz w sprawie obniżenia ceny skupu żyta oraz zwolnienia z podatku rolnego.
W odwołaniu od tej decyzji Strona podniosła, że na objętych opodatkowaniem gruntach prowadzi uprawy ekologiczne, a jak wynika z ustawy użytki ekologiczne są zwolnione z podatku. Strona wskazała, że prowadzone uprawy znajdują się pod nadzorem ARiMR oraz jednostki certyfikującej COBICO, która wydaje zaświadczenia, że uprawy są uprawami ekologicznymi.
Po rozpoznaniu odwołania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. (dalej: Kolegium lub organ odwoławczy) w dniu [...] października 2019 r. wydało decyzję reformatoryjną. Kolegium, jakkolwiek uchyliło decyzję organu podatkowego I instancji, to nie zakwestionowało zasadności i wysokości ustalonego łącznego zobowiązania pieniężnego, a jedynie sposób ustalenia rat tego zobowiązania. W zakwestionowanym zakresie organ odwoławczy wskazał, że podatek jest płatny w ratach proporcjonalnych do czasu trwania obowiązku podatkowego w terminach do: [...] marca, [...] maja, [...] września i [...] listopada. Jednakże, jeśli decyzja ostateczna ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego nie zostanie doręczona co najmniej na 14 dni przez terminem płatności podatku to, stosownie do art. 47 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.; dalej: O.p.), termin płatności podatku wynosi 14 dni od doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.
Jako, że zaskarżoną decyzję doręczono Stronie [...] czerwca 2019 r., czyli po upływie terminu płatności I i II raty podatku rolnego i podatku od nieruchomości, organ podatkowy I instancji zobowiązany był ustalić termin płatności dwóch pierwszych proporcjonalnych rat łącznego zobowiązania pieniężnego w terminie 14 dni od doręczenia decyzji i wskazać ustawowe terminy płatności III i IV raty. Ponadto, z uwagi na wniesienie odwołania upadł także termin płatności III raty, dlatego konieczne było wskazanie przez SKO nowych terminów płatności łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. tj. I, II i III raty płatnych w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji i IV raty płatnej w terminie do [...] listopada.
Odnośnie do spornej w sprawie kwestii zwolnienia z opodatkowania należących do Strony gruntów na podstawie art. 12 ust. pkt 8 u.p.r. Kolegium wskazało, że decydujące znaczenia dla opodatkowania zarówno podatkiem rolnym jak i podatkiem od nieruchomości, ma klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków. Wynika to z art. 21 ust. 1 u.p.g.k. oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393; dalej: rozporządzenie MRRiB). Zgodnie z § 67 tego rozporządzenia, użytki ekologiczne oznaczone symbolem "E" to jeden z rodzajów użytków gruntowych podobnie jak grunty rolne, leśne, zabudowane czy zurbanizowane. Użytki ekologiczne (§ 67 pkt 4) zostały zaliczone do odrębnej kategorii użytków gruntowych i stanowią samoistną kategorię użytków gruntowych, w stosunku do której ustawodawca nie dokonał szczegółowego podziału, jak np. w przypadku gruntów rolnych, leśnych.
Jako, że użytki ekologiczne nie stanowią użytków rolnych, ale odrębną kategorię użytków gruntowych, to nie są one objęte zakresem przedmiotowym podatku rolnego. Mimo to, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8 u.p.r. zostały z tego podatku zwolnione. W ocenie Kolegium, ze znajdujących się w aktach sprawy zawiadomień Starosty L. nie wynika, aby należące do Strony użytki gruntowe wchodzące w skład działek nr [...] i [...], zostały oznaczone w ewidencji jako użytki ekologiczne (E). Ponadto z poczynionych w sprawie ustaleń wynika, że Rada Gminy R. nie ustanowiła na żadnej z części rzeczonych gruntów użytku ekologicznego, nie ustanowiono też na nich form ochrony przyrody w rozumieniu art. 6 ust. 1 u.o.o.p. Kolegium również wskazało, że dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków mogą być weryfikowane. Odbywa się to jednak w innym trybie niż wymiar podatków (wedle przepisów u.p.g.k.) Zatem, w sytuacji kwestionowania przez podatnika zgodności danych w ewidencji gruntów ze stanem faktycznym, powinien on wystąpić o ich korektę we właściwym trybie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania sądowego, zarzucił naruszenie:
- - art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (K.p.a.) przez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji;
- - art. 6, 7, 9, 10 K.p.a. poprzez działanie przez organ z naruszeniem obowiązku podejmowania przez organ również z urzędu czynności mających na względzie interes obywateli, poprzez brak wszechstronnej oceny materiału dowodowego;
- - art. 12 ust. 1 pkt 6 u.p.r. przez jego niezastosowanie pomimo, że Skarżący spełnił wszystkie warunki wymagane przywołanym przepisem do zwolnienia z podatku rolnego.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że Skarżący na opodatkowanych gruntach prowadzi uprawy ekologiczne, które zostały umieszczone w znajdującym się pod nadzorem ARiMR programie upraw ekologicznych. Ponadto, zawarł umowę z jednostką certyfikującą COBICO, która certyfikuje uprawy i wydaje zaświadczenie, że uprawy są ekologiczne.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Na podstawie art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.), ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (zastrzeżenie to nie ma zastosowania w niniejszej sprawie – dopisek Sądu).
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji oraz postępowania poprzedzającego jej wydanie Sąd uznał, że skarga nie podlegała uwzględnieniu. Skład orzekający w tej sprawie nie stwierdził bowiem naruszenia ani przepisów prawa procesowego, ani przepisów prawa materialnego. Sformułowane zaś w skardze zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1, art. 6, art. 7, art. 9 i art. 10 K.p.a., uznać należało za bezpodstawne z tych przyczyn, że orzekające w sprawie organy nie działały na ich podstawie, lecz na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.
Przedmiotem skargi jest decyzja Kolegium, którą uchylono, a nie – jak wskazano w jednym z zarzutów skargi utrzymano w mocy - decyzję organu podatkowego I instancji oraz ustalono łączne zobowiązanie pieniężne za 2019 r. od należących do Skarżącego gruntów położonych w obrębie geodezyjnym B. w granicach działki nr [...] i w obrębie geodezyjnym N. w granicach działki nr [...]. W wyniku przeprowadzonego w sprawie postępowania podatkowego ustalono, że przedmiotowe grunty, które w informacji na cele podatku rolnego za 2019 r. Skarżący wykazał jako użytki ekologiczne zwolnione od podatku rolnego, nie zostały sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako tego rodzaju grunty, a zatem nie podlegają rzeczonemu zwolnieniu podatkowemu.
Jak wynika z treści skargi, Skarżący kwestionując fakt nieuznania tychże gruntów za użytki ekologiczne twierdzi, że na owych gruntach prowadzone są zarejestrowane urzędowo uprawy ekologiczne, co oznacza, że grunty te są użytkami ekologicznymi zwolnionymi od podatku rolnego.
W ocenie Sądu, w świetle ustaleń poczynionych w sprawie i przyjętego na ich podstawie stanu faktycznego w zgodzie z zasadami procedowania wynikającymi m.in. z art. 187 § 1, art. 122 oraz art. 120 O.p., stanowisko Skarżącego nie jest prawidłowe. Nie znajduje ono bowiem oparcia w mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisach prawa materialnego, z których jednoznacznie wynika, że dla wymiaru właściwego podatku, decydujące znaczenie ma klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków. Stanowi o tym art. 21 ust. 1 u.p.g.k., w myśl którego podstawę wymiaru podatków i świadczeń, stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. W sprawie zaś ewidencji gruntów i budynków obowiązuje rozporządzenie MRRiB, w którym określa się m.in. grupy użytków gruntowych oraz rodzaje gruntów i sposób ich oznaczenia (§ 67 i § 68).
W konsekwencji, rzeczone dane ewidencyjne są punktem wyjścia dla ustalenia przez organ podatkowy jakiemu podatkowi podlegają grunty i czy mają zastosowanie określone w stosownej ustawie zwolnienia, które są uzależnione od ich oznaczenia w tejże ewidencji.
Jak wynika z akt sprawy, Skarżący w styczniu 2019 r. nabył działkę nr [...] obręb B. o pow. 24.625 ha oraz działkę nr [...] obręb N. o pow. 48,27 ha. W ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Starostę L. pierwsza z wymienionych działek sklasyfikowana jest jako użytki rolne oraz jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, druga zaś - jako użytki rolne o pow. 44 ha oraz grunty zadrzewione i zakrzewione bez określenia klasy bonitacji o pow. 4,230 ha. Ponadto, jak ustalił organ podatkowy I instancji, w ewidencji tej w trakcie roku podatkowego (2019 r.) nie zostały wprowadzone żadne zmiany. Grunty te nie znajdują się też w rejestrze form ochrony przyrody w rozumieniu art. 6 ust. 1 u.o.o.p.
W ocenie Sądu, w świetle ustalonego w sprawie stanu faktycznego z uwzględnieniem dyspozycji zawartej w przywołanym art. 21 ust. 1 u.p.g.k., prawidłowo przyjęto, że to dane wskazane w ewidencji były wiążące organ podatkowy w procesie ustalania wymiaru właściwego podatku od nabytych przez Skarżącego gruntów, nie zaś dane wynikające ze złożonej przez Skarżącego "Informacji w sprawie podatku rolnego", w której wykazał wszystkie nabyte grunty jako podlegające zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 8 u.p.r. (użytki ekologiczne). Natomiast wskazana w ewidencji gruntów i budynków klasyfikacja, determinowała prawidłowe przyjęcie w sprawie, że nabyte przez Skarżącego grunty podlegają pod ustawę o podatku rolnym oraz ustawę o podatkach i opłatach lokalnych.
I tak, w myśl art. 1 u.p.r. opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Zwolnione od tego podatku są m.in. użytki rolne klasy V, VI i VIz oraz grunty zadrzewione i zakrzewione ustanowione na użytkach rolnych (art. 12 ust. 1 pkt 1), a także użytki ekologiczne (art. 12 ust. 1 pkt 8). Z kolei, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty. Przy czym, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l. zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty stanowiące nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej. Jak natomiast określa art. 1a ust. 3 pkt 1-7 u.p.o.l., przez użyte w ustawie określenia: użytki rolne, lasy, nieużytki, użytki ekologiczne, grunty zadrzewione i zakrzewione, grunty pod wodami powierzchniowymi stojącymi oraz grunty pod wodami powierzchniowymi płynącymi, grunty pod morskimi wodami wewnętrznymi - rozumie się grunty sklasyfikowane w ten sposób w ewidencji gruntów i budynków.
W okolicznościach faktycznych sprawy nie ulega wątpliwości Sądu i jak prawidłowo przyjął organ odwoławczy, że dane wynikające z ewidencji nie potwierdzają, by przedmiotem nabycia przez Skarżącego były grunty sklasyfikowane tam jako użytki ekologiczne. W konsekwencji, nie ma znaczenia fakt, że na nabytych gruntach Skarżący prowadzi zarejestrowane urzędowo i będące przedmiotem certyfikatu uprawy ekologiczne, gdyż taki sposób ich wykorzystania w produkcji rolnej nie oznacza, że są one sklasyfikowane jako użytki ekologiczne. Przyjęcie twierdzenia Skarżącego, jako słusznego, prowadziłoby bowiem do uzależniania opodatkowania bądź zwolnienia od opodatkowaniu gruntów od faktycznego ich zagospodarowania, bez uwzględnienia danych o jakich mowa w ewidencji gruntów i budynków. Taka zaś interpretacja jest niewątpliwie sprzeczna z obowiązującym prawem.
Zatem, skoro Skarżący nie nabył gruntów sklasyfikowanych jako użytki ekologiczne, oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków symbolem "E" (§ 67 pkt 4 rozporządzenia MRRiB), zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 12 ust. 1 pkt 8 u.p.r., uznać należało za bezpodstawny. Ubocznie wskazać też trzeba, że zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia użytki ekologiczne znajdują się w grupie użytków gruntowych, nie zaś w grupie gruntów rolnych wymienionych w § 68 ust. 1 rozporządzenia. Poza tym, zwolnienie od opodatkowania użytków ekologicznych określa nie tylko przepis art. 12 ust. 1 pkt 8 u.p.r., ale także art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l., a ustawodawca, wprowadzając zwolnienie użytków ekologicznych, nie wskazuje, w jaki sposób należy te grunty kwalifikować. Kwalifikacja ta wynika bowiem jedynie, z rozporządzenia MRRiB.
Zasadnie też w zaskarżonej decyzji wskazano, że w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne zostały określone organy właściwe do prowadzenia ewidencji oraz sposób korygowania danych w nich zawartych. Jeżeli więc podatnicy kwestionują zgodność danych wynikających z ewidencji gruntów ze stanem faktycznym, to mają prawo wystąpienia o ich korektę w trybie określonym w powołanym akcie prawnym.
Podsumowując, w świetle ustalonych przez organy rodzajów gruntów nabytych przez Skarżącego w styczniu 2019 r., wedle danych z ewidencji gruntów i budynków, zasadnie przyjęto w kontrolowanej sprawie, że na Skarżącym ciąży obowiązek podatkowy jednocześnie w zakresie podatku rolnego (użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych) i w zakresie podatku od nieruchomości (grunty zadrzewione i zakrzewione) oraz, że tylko część tych gruntów podlega zwolnieniu od opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.r. (grunty orne klasy V oraz grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych o łącznej powierzchni 0,8792 ha przeliczeniowych) i art. 7 ust. 1 pkt 10 u.p.o.l. (grunty zadrzewione i zakrzewione bez określenia klasy bonitacji o powierzchni 42.300 m2). Nie znajdując zatem w wyniku dokonanej kontroli żadnej wadliwości zaskarżonej decyzji wydanej w trybie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) O.p. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. i ustalenia terminów płatności oraz wysokości rat tego zobowiązania Sąd uznał, że jest ona zgodna z prawem.
Z powyżej przytoczonych względów skarga, jako niezasadna, podlegała oddaleniu w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.