Uzasadnienie
Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. spółka wniosła o zwolnienie jej od ponoszenia kosztów sądowych.
W dniu 3 marca 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.
W pozostałym zaś zakresie odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie doręczono stronie w dniu 14 marca 2014 r.
Pismem z dnia 17 marca 2014 r. strona wniosła o pozytywne rozpatrzenie wniosku złożonego w dniu 10 lutego 2014 r. Dołączyła potwierdzenie uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł.
Tutejszy Sąd zwrócił się do strony o wyjaśnienie, czy pismo z 17 marca 2014 r. stanowi sprzeciw od postanowienia referendarza.
W odpowiedzi, skarżąca spółka poinformowała, że błędnie zinterpretowała treść orzeczenia referendarza sądowego i omyłkowo uiściła opłatę kancelaryjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuję:
Zgodnie z art. 234 § 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie.
Stosownie do art. 225 u.p.p.s.a., opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków, zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Z akt sprawy wynika, że spółka omyłkowo uiściła opłatę kancelaryjną na konto Sądu. Nadto, do chwili obecnej nie zapadł jeszcze w sprawie wyrok. W konsekwencji, należało uznać uiszczoną opłatę kancelaryjną (100 zł) za nienależną.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 225 w zw. z art. 234 § 2 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.