Uzasadnienie
Skarżąca spółka, po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że nie prowadzi działalności gospodarczej od 2010 r. i na dzień dzisiejszy jest w stanie likwidacji. Nie posiada jakiegokolwiek majątku, nie wypracowuje zysku, który umożliwiłby pokrycie kosztów sądowych.
W oświadczeniu o majątku i dochodach strona podała, że wysokość kapitału zakładowego wynosi 100.000 zł, nie posiada środków trwałych i nie odnotowała zysku ani straty za poprzedni rok wg bilansu. Spółka nie posiada rachunków bankowych.
W wyniku wezwania, skierowanego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), strona przedłożyła bilans oraz rachunek zysków i strat za 2014 r., a także za okres od 1 stycznia do 30 kwietnia 2015 r., na których we wszystkich pozycjach wykazane są zerowe wartości. Strona na udzieliła odpowiedzi na wezwanie do złożenia oświadczenia o źródłach finansowania pełnomocnika z wyboru zastępującego ją w niniejszej sprawie.
Jako znane z urzędu wskazać trzeba, że spółka jest zobowiązana do uiszczenia jednocześnie wpisów od dwóch skarg w sprawach [...], w łącznej kwocie 4.597 zł.
Mając na uwadze powyższe, w ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek jest po części uzasadniony.
Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc w zakresie częściowym, w przypadku osób prawnych może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Powyższa regulacja wyraźnie wskazuje, że to wnioskodawca winien wykazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Rola Sądu/ referendarza sądowego ogranicza się jedynie do skierowania wezwania, gdy informacje udzielone na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy okażą się niewystarczające dla oceny stanu finansowego, majątkowego i rodzinnego (w przypadku osoby fizycznej) lub budzą wątpliwości (art. 255 p.p.s.a.).
Tak też było w przypadku spółki, która wprawdzie przedłożyła wymagane dokumenty i wyjaśniła brak pozostałej dokumentacji, wykazała też – po części – brak jakichkolwiek środków finansowych i wartości majątkowych.
Niemniej jednak z sytuacji, jaka wynika z dokumentacji finansowej, wywieść należałoby, iż spółka nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym opłacić wynagrodzenia dla pełnomocnika z wyboru. Tej kwestii – finansowania pełnomocnika (doradcy podatkowego), któremu udzieliła pełnomocnictwa do zastępowania przed organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi obu instancji – pomimo wezwania, strona nie wyjaśniła.
Zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi podyktowane zostało faktem konieczności uiszczenia przez stronę jednocześnie kwoty prawie 4.600 zł w dwóch sprawach. Skoro jednak strona ma możliwość opłacenia profesjonalnego pełnomocnika, dysponuje źródłem jego finansowania – z tych samych źródeł może w pokryć pozostałe koszty (opłata kancelaryjna, ewentualny wpis od skargi kasacyjnej).
Mając wobec tego na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3 art. 246 § 2 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji postanowienia.