Uzasadnienie
Postanowieniem z 23 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. J. na oznaczoną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję, z powodu wniesienia skargi po terminie. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia zażalenia doręczono skarżącemu 19 marca 2015 r. (potwierdzenie odbioru k. 35 akt sądowych).
W dniu 26 marca 2015 r. skarżący nadał w urzędzie pocztowym zaadresowany i skierowany do Dyrektora Izby Skarbowej we W. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podniósł, że w jego ocenie skarga została wniesiona w terminie.
Dyrektor Izby Skarbowej we W. przekazał wniosek skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu jako podmiotu właściwego do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Organ nadał przesyłkę skierowaną do tut. Sądu w dniu 9 kwietnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu, albowiem został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu liczonego od ustania przyczyny uchybienia.
Zgodnie z treścią art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) strona może wnosić o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie to nie nastąpiło z jej winy. Art. 87 p.p.s.a. wymaga, aby wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynność, której nie dokonała w terminie (§ 4). Natomiast zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Oceniając wniosek stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie strona nie że zachowała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku, liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Z akt sprawy wynika, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi w dniu 19 marca 2015 r., kiedy doręczono mu postanowienie o odrzuceniu skargi. W ocenie Sądu, należy uznać, że w tym też dniu w przedmiotowej sprawie ustała przyczyna uchybienia terminu i rozpoczął bieg siedmiodniowy okres przewidziany do złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Zatem termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 26 marca 2015 r. Z akt sprawy wynika, że wniosek został wprawdzie nadany w urzędzie pocztowym w dniu 26 marca 2015r., jednakże skierowano go błędnie do organu, a nie do Sądu. Zgodnie z wcześniej przytoczonym art. 86 p.p.s.a. to Sąd, a nie organ jest władny w określonych okolicznościach przywrócić stronie termin do wniesienia skargi. Żaden przepis nie przewiduje zaś, że wniosek taki należy złożyć do Sądu za pośrednictwem organu.
Zatem za faktyczną datę nadania wniosku należało przyjąć 9 kwietnia 2015 r., kiedy to organ nadał w urzędzie pocztowym wniosek do Sądu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy więc uznać za złożony po terminie.
W ocenie Sądu, na marginesie należy też zauważyć, że okoliczności podniesione we wniosku w postaci twierdzenia, że skarga w rzeczywistości została wniesiona w terminie, mogły być przedmiotem zażalenia do Sądu wyższej instancji na postanowienie o odrzuceniu skargi. Skarżący pouczony o prawie, terminie i trybie wniesienia zażalenia, nie skorzystał z przysługującego mu uprawnienia. Uzasadnienie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu nie wskazuje natomiast na jakąkolwiek okoliczność, która usprawiedliwiałaby wniesienie przez skarżącego skargi z uchybieniem terminu, spowodowanym (jak wynika z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu skargi) omyłkowym (pomimo pouczenia w decyzji) nadaniem skargi bezpośrednio do tut. Sądu, zamiast za pośrednictwem organu.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.