Uzasadnienie
Wnioskiem zawartym w skardze z dnia 11 czerwca 2013 r. A sp. z o.o. w K. (dalej skarżąca) wystąpiła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] maja 2013 r., nr [...], w przedmiocie podatku od gier.
W uzasadnieniu podała, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi jej wyrządzeniem znacznej szkody albowiem wobec niej jest prowadzone kilkadziesiąt analogicznych postępowań w skali kraju. Ich przymusowe czy nawet dobrowolne wykonanie będzie skutkowało utratą płynności finansowej przez spółkę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2012 r., Dz. U. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego art., sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku.
W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Niezałączenie do wniosku tych dokumentów nie stanowi jednak braków formalnych pisma lecz przesądza o braku podstaw do jego uwzględnienia, wobec jednoznacznej treści art. 61 § 3 w zw. z § 1 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów na poparcie swoich twierdzeń w szczególności wykazujących jej aktualną sytuację finansową. Wobec tego nie jest możliwe dokonanie oceny, czy ewentualne wyegzekwowanie zobowiązania podatkowego określonego zaskarżoną decyzją wpłynie na jej zdolność do pokrywania bieżących wydatków a tym samym, czy byt samej spółki może być zagrożony.
Natomiast sam fakt, że egzekucja ze środków pieniężnych może mieć miejsce nie oznacza jeszcze powstania znacznej szkody. Zgodnie bowiem z ugruntowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem strona skarżąca, w razie korzystnego dla siebie rozstrzygnięcia sporu z organami podatkowymi, może liczyć na pełny zwrot niezasadnie wyegzekwowanych kwot.
Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.