Uzasadnienie
Przy skardze na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika (radcę prawnego), złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu sądowego ponad kwotę 10.000 zł, wskazując w jego uzasadnieniu, że nie jest w stanie uiścić w niniejszej sprawie wpisu, który wynosi 100.000 zł. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący nie wymienił osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie, ponadto oświadczył tam, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych i wartościowych przedmiotów. Wskazał jedyny dochód z tytułu umowy o pracę wynoszący 7.000 zł brutto, jednak w rubryce "razem dochód" wymienił kwotę 12.300 zł brutto.
W ślad za skargą skarżący uiścił kwotę 10.000 zł tytułem wpisu sądowego.
Zarządzeniem z 8 września 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wyznaczył w sprawie wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Postępowanie wywołane wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, należało umorzyć.
Zgodnie z art. 249a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W ocenie Sądu, rozpoznanie wniosku skarżącego stało się zbędne, a to z tego względu, że powodem do jego złożenia było przekonanie skarżącego, że wpis sądowy od skargi wynosi 100.000 zł, w związku z czym wniósł o zwolnienie z obowiązku zapłaty wpisu ponad kwotę 10.000 zł. Tymczasem, z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji, która wydana została w sprawie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki, wpis sądowy od skargi na taką decyzję, nie jest stosunkowy, lecz stały i wynosi 500 zł (por. postanowienia NSA: z 15 maja 2008 r. II FZ 182/08; z 19 listopada 2008 r. I FSK 1678/08; z 2 grudnia 2008 r. I FZ 424/08; z 15 kwietnia 2009 r. II FZ 118/09).
Mając zatem na uwadze, że w sprawie nie występuje okoliczność, na którą skarżący powołał się występując z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, rozpoznanie tego wniosku stało się zbędne.
W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 249a p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.