Uzasadnienie
W sprawie, postanowieniem z dnia 2 października 2008 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę strony. W/w postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej - adwokatowi G. M. - w dniu 9 października 2008 r. W tym samym dniu, skarżąca wniosła - sporządzony przez siebie osobiście i skierowany do tutejszego Sądu - sprzeciw od postanowienia z dnia 2 października 2008 r. o sygn. akt I SA/Wr 122/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż od postanowienia Sądu z dnia 2 października 2008 r., tj. postanowienia kończącego postępowanie w niniejszej sprawie, przysługiwała skarga kasacyjna nie zaś sprzeciw.
Tym samym pismo strony skarżącej zatytułowane sprzeciw należy zakwalifikować jako skargę kasacyjną, czyli określony przepisami prawa środek odwoławczy od postanowienia odrzucającego skargę ze wszelkimi tego konsekwencjami. Stosownie do brzmienia art. 173 § 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 175 § 1 cyt. ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skarga kasacyjna może być ponadto sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych oraz rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej.
Powyższe wskazuje, że skarga kasacyjna może być sporządzona wyłącznie przez osoby mające "fachowe" umiejętności. Warunek ten wyprzedza uregulowania dot. dalszych wymagań, jakie powinny być spełnione przy sporządzaniu tego rodzaju skargi - odnoszących się zarówno do jej warunków formalnych, jako pisma procesowego, jak i samej treści. Przepis art. 178 p.p.s.a. normuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Posłużenie się przez ustawodawcę w treści art. 175 § 1 p.p.s.a. stwierdzeniem: "skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez..." pozwala przyjąć, iż nie wykazanie uprawnień do sporządzenia skargi kasacyjnej powinno być wprost uznane za przyczynę jej niedopuszczalności. Kasacja jest wówczas niedopuszczalna z innych przyczyn niż z powodu jej wniesienia po upływie terminu, w związku z nie uzupełnieniem przez stronę braków formalnych czy też w następstwie nie dopełnienia warunków decydujących o merytorycznej treści tego ośrodka odwoławczego.
W rozpoznawanej sprawie, strona samodzielnie sporządziła pismo - skargę kasacyjną, nieprawidłowo tytułując je jako sprzeciw. Przy czym z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca posiadała kwalifikacje do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej, określone w art. 175 p.p.s.a. Tym samym należy stwierdzić, że przedmiotowa skarga kasacyjna została sporządzona przez osobę nieuprawnioną. Skarga kasacyjna sporządzona przez podmiot nieuprawniony podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 178 p.p.s.a. Tożsamy pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny, który w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2004 r. stwierdził, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.