Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 23 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wezwał skarżących – E. K. i B. K. do opłacenia skargi na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.poprzez uiszczenie wymaganego wpisu sądowego w kwocie 400 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na to wezwanie, każdy ze skarżących, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniami z dnia 3 lutego 2014 r. referendarz sądowy oba wnioski pozostawił bez rozpoznania z uwagi na stwierdzone a nieuzupełnione przez skarżących (pomimo wezwań) braki formalne wniosków w postaci niedopełnienia wymogu złożenia tych wniosków na urzędowych formularzach.
Mając na uwadze, że postanowienia referendarza sądowego nie zostały przez skarżących zaskarżone w drodze sprzeciwu, Sąd ponownie doręczył skarżącym odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie, terminie i pod rygorem jak w pierwotnie kierowanym wezwaniu.
W odpowiedzi na to wezwanie, a w czasie biegu terminu do opłacenia skargi, skarżący ponownie złożyli wnioski o przyznanie prawa pomocy. Ponownie zostali również wezwani przez referendarza sądowego do ich złożenia na urzędowych formularzach. Wobec zaniechania tego obowiązku przez skarżących (pomimo wezwania oraz doręczenia skarżącym wymaganych formularzy do wypełnienia), postanowieniami z dnia 7 lipca 2014 r. referendarz sądowy ponownie pozostawił oba wnioski bez rozpoznania.
Odpisy tych postanowień wraz z pouczeniem o prawie do złożenia sprzeciwu w terminie siedmiu dni od ich doręczenia zostały doręczone na adres podany w skardze w dniu 21 lipca 2014 r. Odbiór obu przesyłek pokwitował B.K.
Skarżący nie złożyli sprzeciwu, jak również, w czasie biegu do zaskarżenia postanowień wydanych przez referendarza sądowego nie opłacili skargi, pomimo dwukrotnie już kierowanych do nich wezwań do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej - p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę od której, pomimo wezwania, nie zostanie uiszczony należny wpis.
W stanie faktycznym sprawy, skarżący zostali dwukrotnie wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi. Za każdym razem, w odpowiedzi na to wezwanie składali wnioski o przyznanie prawa pomocy dotknięte brakiem formalnym, który, pomimo wezwania, nie został przez skarżących uzupełniony. Powyższe skutkowało dwukrotnym wydaniem przez referendarza sądowego postanowienia o pozostawieniu w/w bez rozpoznania. Ostatnie postanowienie referendarza sądowego w tej kwestii zostało wydane w dniu 7 lipca 2014 r. i doręczone skarżącym w dniu 21 lipca 2014 r. Skarżący, świadomi ciążącego na nich obowiązku w zakresie solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie zaskarżyli tego postanowienia w drodze sprzeciwu, jak również, w czasie biegu do wniesienia sprzeciwu nie uiści wymaganej opłaty od skargi.
Mając na uwadze kierowane do skarżących, dwukrotnie, wezwania do opłacenia skargi z zakreślonym rygorem odrzucenia skargi w przypadku jej nieopłacenia, oraz, niewątpliwe działania skarżących zmierzające do nieuzasadnionego przedłużania postępowania sądowoadministracyjnego, Sąd uznał, że okoliczności sprawy uzasadniają odrzucenie skargi z powodu jej nieopłacenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Wskazując na powyższe, na podstawie powołanego przepisu prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.