Uzasadnienie
Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.255 zł, wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego wskazując, że jego jedynym źródłem dochodu jest działalność gospodarcza (handel obwoźny). Odnotowuje straty i nie wystarcza mu nawet na składki ZUS. Z kolei żona otrzymuje emeryturę w wysokości 1.200 zł.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje w gospodarstwie domowym tylko z żoną (ur. w 1939 r.), nie ma żadnego majątku, w tym nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł. Choruje, w związku z czym wydatkuje co miesiąc około 100 zł na lekarstwa. Utrzymanie mieszkania kosztuje 300 zł, poza tym wnioskodawca płaci alimenty w kwocie 100 zł.
Z dodatkowych oświadczeń i dokumentów wynika, że za 2016 r. przychód wnioskodawcy z działalności gospodarczej wyniósł 8.792,42 zł, a jego miesięczne przychody w lutym, marcu i kwietniu 2017 r. wyniosły średnio około 500 zł. Przychód jego żony z tytułu emerytury wyniósł w 2016 r. 14.767,90 zł.
Wnioskodawca podał, że wydatkują z żoną miesięcznie 800 zł na żywność, 100 zł, na odzież, 60 zł na środki higieny i 250 zł na leki dla obojga. Poza tym ponoszą ww. wydatki na mieszkanie i alimenty. Wszystkie finansowane są z dochodów małżonków.
W ocenie referendarza sądowego, przedmiotowy wniosek jest zasadny.
Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (w części lub w całości) uraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Skarżący powyższe wykazał.
Dochody małżonków są w istocie niewysokie – ich łącza kwota to około 1.700-1.800 zł, która może wystarczać na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych, z pewnością jednak nie pozwala na poczynienie dodatkowych oszczędności.
Zaznaczyć również trzeba, małżonkowie nie dysponują majątkiem, z którego skarżący mógłby pozyskać środki pieniężne na opłacenie kosztów swojego udziału w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy wniosek należało ocenić jako uzasadniony i w związku z tym, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.