Uzasadnienie
Pismem datowanym na dzień [...] sierpnia 2008 r. Pan R. J. zaskarżył interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] o nr [...]. Skarga ta, jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty (k. [...]), została nadana w placówce pocztowej "[...]" w dniu 2 września 2008 r. Adresatem przesyłki był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa doręczono skarżącemu w trybie zastępczym w dniu 5 sierpnia 2008 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odnotował wpływ skargi w dniu 4 września 2008 r. a następnie w dniu 5 września 2008 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), mając na względzie zasadę pośredniości wnoszenia środków zaskarżenia do sądów administracyjnych, przekazał skargę Ministrowi Finansów.
W odpowiedzi na skargę, Minister Finansów wniósł o jej oddalenie bądź odrzucenie. Co do wniosku o odrzucenie skargi, Minister Finansów wskazał, że skarga została wniesiona po terminie, tj. w dniu 5 września 2008 r. W przypadku bowiem wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, o zachowaniu terminu do złożenia skargi, decyduje data jej nadania przez sąd do właściwego organu.
Postanowieniem z dnia 22 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, niniejszą sprawę przekazał do rozpoznania tut. Sądowi według właściwości.
Po doręczeniu skarżącemu odpisu odpowiedzi na skargę, w piśmie z dnia [...] grudnia 2008 r. oświadczył, że w sytuacji, gdy przesyłka zawierająca skargę została nadana w placówce pocztowej w terminie, to nie ma znaczenia, że jej adresatem był omyłkowo wskazany przez niego Sąd a nie organ. W dalszej części pisma, skarżący merytorycznie odniósł się do zaskarżonej interpretacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Na podstawie art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - w skrócie upsa, skargę na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenie prawa. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 upsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 83 § 1 upsa, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego.
Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 upsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.
Dla skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie terminu określonego w art. 53 § 2 upsa oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji publicznej.
W rozpoznawanej sprawie, odpowiedź Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wraz z prawidłowym pouczeniem o możliwości, sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, doręczono skarżącemu w trybie zastępczym (matce) w dniu 5 sierpnia 2008 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, zgodnie z art. 83 § 1 upsa, rozpoczął swój bieg w dniu 6 sierpnia 2008 r. a zakończył się z upływem dnia 4 września 2008 r. Dzień 4 września 2008 r., z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 upsa, był więc ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie.
Tymczasem z akt sprawy wynika, iż pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w doręczonej odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skarżący złożył skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, której wpływ odnotowano w dniu 4 września 2008 r. Przekazanie skargi Ministrowi Finansów, po myśli art. 54 § 1 upsa, nastąpiło natomiast w dniu 5 września 2008 r., czyli już po upływie terminu do wniesienia skargi. W takim przypadku liczy się bowiem, jak słusznie zauważył organ, nie data nadania skargi przez stronę skarżącą w placówce pocztowej, lecz data przekazania skargi przez sąd właściwemu organowi administracyjnemu.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 upsa, co czyni skargę spóźnioną.
Z tych względów, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 upsa, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.