Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 stycznia 2009 r., którego odpis doręczono skarżącemu w dniu [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę R. J. ze względu na uchybienie terminowi do jej wniesienia.
Pismem z dnia 21 stycznia 2009 r. złożonym wraz ze skargą, R. J. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z postanowienia Sądu dowiedział się, że mimo nadania skargi w placówce pocztowej przed upływem terminu do jej wniesienia ([...]), doszło do uchybienia terminu, który upłynął w dniu [...], bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, do którego adresowana była przesyłka, przekazał ją właściwemu organowi po terminie, tj. w dniu [...]. W ocenie wnioskodawcy, gdyby Sąd w dniu otrzymania skargi ([...]) przekazał ją właściwemu organowi, do naruszenia terminu by nie doszło. Wnioskodawca ponadto oznajmił, że przesyłkę zawierającą skargę nadała na poczcie jego [...], która omyłkowo zaadresowała ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, kierując się nagłówkiem pisma. Wnioskodawca zwrócił również uwagę, że pouczenie Ministra Finansów nie było całkiem prawidłowe, ponieważ nakazywało kierować skargę do WSA w Warszawie. Tymczasem skarga została przekazana do WSA we Wrocławiu. W ocenie wnioskodawcy, powyższe wskazuje na brak jego winy w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepisy art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej uppsa, przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy strona uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy, a wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Należy zauważyć także, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, stosownie do art. 87 § 3 uppsa składa się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem zaskarżenia. Łączne spełnienie wymienionych przesłanek gwarantuje zatem merytoryczną ocenę złożonego wniosku.
Jednakże, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 88 uppsa, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Zatem, przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku, Sąd obowiązany jest zbadać, czy wniosek został wniesiony w terminie oraz czy nie wystąpiła przesłanka jego niedopuszczalności. Zaistnienie przesłanek negatywnych wymienionych w powołanej regulacji (art. 88 uppsa), powoduje bowiem, iż merytoryczna ocena wniosku nie jest możliwa.
W rozpoznawanej sprawie, poczyniona przez Sąd analiza złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], doprowadziła do konstatacji, że wniosek został złożony po terminie określonym w przepisie art. 87 § 1 uppsa.
Z akt sprawy wynika bowiem, że o fakcie uchybienia terminu do wniesienia skargi, wnioskodawca dowiedział się nie z postanowienia Sądu odrzucającego skargę (z dnia 5 stycznia 2009 r.), lecz z doręczonego mu w dniu 12 grudnia 2008 r. (w trybie zastępczym) odpisu odpowiedzi na skargę, co znajduje potwierdzenie w piśmie procesowym wnioskodawcy z dnia 17 grudnia 2008 r., w którym wniósł "o nie oddalanie ani nie odrzucanie skargi" oznajmiając równocześnie, iż przesyłka zawierająca skargę została nadana w placówce pocztowej w terminie, wobec czego nie ma znaczenia, że jako jej adresata wskazano Sąd a nie właściwy organ.
Sąd przyjął zatem, że siedmiodniowy termin do złożenia przedmiotowego wniosku zaczął biec od dnia doręczenia wnioskodawcy odpisu odpowiedzi na skargę, tj. 12 grudnia 2008 r., który to termin upłynął w dniu 19 grudnia 2008 r. Tymczasem przedmiotowy wniosek został złożony w dniu 21 stycznia 2008 r., czyli po upływie terminu określonego w przepisie art. 87 § 1 uppsa.
Z tych względów i na podstawie art. 88 uppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji.