Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. z dnia [...] września 2011 r. określającej M. M. zobowiązanie w podatku VAT za okresy październik 2004 r. od lutego 2005 do sierpnia 2007 r.
Jak wynikało z uzasadnienia tegoż postanowienia wobec strony toczyło się postępowanie zakończone wydaniem decyzji wymiarowej w zakresie podatku od towarów i usług za opisane wyżej okresy rozliczeniowe. Orzeczenie to doręczono w trybie zastępczym, ze skutkiem na dzień 27 września 2011 r.
Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. skarżący wniósł o odwołanie od ww. decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. W uzasadnieniu sformułował zarzuty pod adresem decyzji oraz braku jej doręczenia.
Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej wniosek strony o przywrócenie terminu rozpoznał odmownie.
W tych okolicznościach powołując się na art. 228 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej O.p.) organ podatkowy stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, który przypadał na dzień 10 października 2011 r.
W skardze strona zarzuciła naruszenie art. 137 O.p. poprzez błędne przyjęcie, że w sprawie podatkowej został ustanowiony pełnomocnik. Dodatkowo wskazywała, że w dniu [...] stycznia 2008 r. przesłała do Naczelnika Urzędu Skarbowego w W. formularz ze zmianą adresu do doręczeń, co zostało w sprawie pominięte.
W uzasadnieniu skarżący podnosił zarzuty odwołujące się prawidłowości ustaleń organów podatkowych poczynionych w postępowaniu w sprawie o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Dotyczyły one bezpodstawności przyjęcia, że moment powzięcia wiedzy o istnieniu decyzji przez pełnomocnika ustanowionego w sprawie karnej skutkuje dla strony na gruncie prawa podatkowego. Kwestionował także prawidłowość doręczenia decyzji wymiarowej, bowiem strona w dniu [...]stycznia 2008 r. przekazała do organu podatkowego informację o zmianie adresu do doręczeń (przesyłka nr [...]), co zostało pominięte.
W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w przepisie art. 1 § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Jednocześnie przepis art. 145 § 2 p.p.s.a wyjaśnia, że w sprawach skarg na decyzje i postanowienia wydane w innym postępowaniu, niż uregulowane w Kodeksie postępowania administracyjnego i w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przepisy § 1 stosuje się z uwzględnieniem przepisów regulujących postępowanie, w którym wydano zaskarżoną decyzję lub postanowienie.
Podstawą wydania zaskarżonego aktu były przepisy powołanej już wcześniej ustawy Ordynacja podatkowa, co nakazuje odwołanie się do regulacji zawartej w art. 240 O.p. Zgodnie z zapisem art. 240 § 1 pkt 7 O.p. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które zostały następnie uchylone lub zmienione w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji.
Stan faktyczny zaistniały w rozpoznawanej sprawie odpowiada hipotezie przywołanych norm prawnych. Jak dowodzi materiał aktowy skarżący składając odwołanie od decyzji wymierzającej mu należności z tytułu podatku od towarów i usług uchybił terminowi do jego wniesienia. Co jednak istotne, wraz z odwołaniem złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. W tych okolicznościach kwestią wstępną stało się rozpoznanie wniosku strony o przywrócenie terminu, dopiero bowiem rozstrzygnięcie w tym względzie otwierało drogę pozwalającą na ocenę zasadności (formalnej lub materialnej) złożonego odwołania. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. organ podatkowy wniosek strony w przedmiocie przywrócenia terminu rozpoznał odmownie. Fakt ten stał się przesłanką do wydania zaskarżonego obecnie postanowienia, którego podstawę stanowił art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Skarżący nie godząc się z orzeczeniem odmawiającym przywrócenia terminu zaskarżył je do Sądu, wraz z postanowieniem będącym przedmiotem rozpoznania.
Wyrokiem z dnia 26 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SA/Wr 1304/12 uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2012 r. odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wymierzającej mu zobowiązanie w podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy przedwczesne stało się rozstrzygnięcie obecnie objęte skargą, stwierdzające, że odwołanie skarżącego zostało wniesione z uchybieniem terminu.
W tym stanie rzeczy, mając na uwadze fakt, że zaskarżony akt został wydany na podstawie innego orzeczenia, które zostało uchylone przez Sąd, konieczne (także z uwagi na ekonomikę postępowania) stało się jego uchylenie. Podstawę prawną dla tych działań stanowi powołany na wstępie przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w związku z art. 240 § 1 pkt 7 O.p. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu Sąd orzekł na mocy art. 152 ww. ustawy, zaś o zwrocie kosztów postępowania sądowego na podstawie art. 200 p.p.s.a.
W ponownie prowadzonym postępowaniu organ podatkowy kierując się wynikiem rozstrzygnięcia w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia odwołania winien ocenić zasadność lub dopuszczalność złożonego przez stronę odwołania.