Uzasadnienie
Zarządzeniem doręczonym w dniu 16 listopada 2009 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania przedmiotu wniesionego przez nią pisma. W dniu 23 listopada 2009 r. pełnomocnik skarżącej przesłał informację o niemożności wykonania skierowanego do niego wezwania z uwagi na pozostawanie na zwolnieniu lekarskim, w dowód czego załączono kserokopię stosownego zaświadczenia.
Przedmiotowe wezwanie zostało wykonane poprzez nadesłanie pisma nadanego w dniu 24 listopada 2009 r., w którym pełnomocnik skarżącej sformułował jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do wykonania przedmiotowego zarządzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa).
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie, gdy wniosek ten zostanie złożony z zachowaniem terminu, o którym mowa w powołanym art. 87 § 1 ppsa, tj. w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny. Warunek ten został spełniony w niniejszej sprawie.
Przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku należy zauważyć, że skarżąca działa przez pełnomocnika, któremu zostało doręczone wezwanie do wykonania zarządzenia. Zatem ocenę zawinienia niewykonania czynności w terminie należy odnosić do osoby umocowanej do reprezentowania skarżącej. Przedstawione w niniejszej sprawie przez pełnomocnika skarżącej przyczyny niemożności wykonania czynności w terminie – choroba - znajdują potwierdzenie w załączonym materiale dowodowym (zwolnienie lekarskie) i jako takie, zdaniem Sądu, zasługują na uwzględnienie. Choroba stanowi bowiem obiektywną okoliczność uniemożliwiającą, a co najmniej ograniczającą, możliwość podejmowania pewnych czynności, w tym świadomego i odpowiedzialnego formułowania pism procesowych, w szczególności przez podmiot, który nie ma charakteru pełnomocnika profesjonalnego.
Wobec powyższego Sąd uznał, iż okoliczności sprawy pozwalają na przyjęcie, iż niedokonanie czynności przez stronę w terminie nastąpiło bez jej winy, przy czym, z uwagi na działanie strony przez pełnomocnika, oceny zawinienia w uchybieniu terminowi dokonano przez pryzmat zachowania reprezentującego ją pełnomocnika, którego czynności i zaniechania wywierają skutki wobec strony.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.