Uzasadnienie
Zarządzeniem doręczonym w dniu 27 sierpnia 2009 r. wezwano T. K. do złożenia w terminie 7 dni pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej E. W. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe zarządzenie zostało wykonane w dniu 4 września 2009 r., a zatem jeden dzień po upływie wyznaczonego terminu.
Pismem nadanym w dniu 8 października 2009 r. (sprecyzowanym pismem z 24 listopada 2009 r.) pełnomocnik skarżącej (T. K.), załączając dokument pełnomocnictwa, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wykonania wskazanego zarządzenia, uzasadniając niemożność wykonania wezwania przebywaniem na zwolnieniu lekarskim. Z materiału znajdującego się w aktach sprawy wynika, że pełnomocnik pozostawał niezdolny do pracy w okresie od 27 lipca 2009 r. do 1 grudnia 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa).
W pierwszej kolejności należy zauważyć, iż merytoryczne rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie, gdy wniosek ten zostanie złożony z zachowaniem terminu, o którym mowa w powołanym art. 87 § 1 ppsa, tj. w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny. Niniejszy warunek Sąd uznał za spełniony.
Przystępując do merytorycznego rozpoznania wniosku należy zauważyć, że skarżąca działa przez pełnomocnika, któremu zostało doręczone wezwanie do wykonania zarządzenia. Zatem ocenę zawinienia niewykonania czynności w terminie należy odnosić do osoby umocowanej do reprezentowania skarżącej. Przedstawione w niniejszej sprawie przez pełnomocnika skarżącej przyczyny niemożności wykonania czynności w terminie – choroba - znajdują potwierdzenie w załączonym materiale dowodowym (zwolnienie lekarskie) i jako takie, zdaniem Sądu, zasługują na uwzględnienie. Choroba stanowi bowiem obiektywną okoliczność uniemożliwiającą, a co najmniej ograniczającą możliwość podejmowania pewnych czynności, w tym świadomego i odpowiedzialnego formułowania pism procesowych, w szczególności przez podmiot, który nie ma charakteru pełnomocnika profesjonalnego.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd dostrzegł również, iż pełnomocnik prowadzi korespondencję także w okresie niezdolności do pracy, na którą to okoliczność powołuje się jednocześnie uzasadniając niedochowanie terminów wyznaczonych dla dokonania czynności. Mając jednak na uwadze brzmienie art. 87 § 2 ppsa, wyrażającego obowiązek jedynie uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy, Sąd uznał, że warunek ten został spełniony.
Wobec powyższego, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.