Uzasadnienie
J. M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2011 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie podatku od towarów i usług za listopad 2004 r. określającą zobowiązanie w tym podatku w wysokości 557,00 zł oraz stwierdzającą nadpłatę w tym podatku w wysokości 2. 174, 00 zł.
Na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2012 r. pełnomocnik strony skarżącej uzupełnił skargę podnosząc między innymi zarzut naruszenia art. 208 § 1 w związku z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) i wskazując, że postępowanie podatkowe i wydanie decyzji nastąpiło w sytuacji, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z uwagi na upływ terminu przedawnienia i powinno zostać umorzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sytuacja, w której rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania zachodzi, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia występującego w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii.
Sąd doszedł do przekonania, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie należy zawiesić z uwagi na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2012 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 174/11, którym Sąd przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów tego Sądu następujące zagadnienie prawne: "Czy w świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. dopuszczalne jest w każdym czasie prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej)".
Wobec powyższego, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie o legalności zaskarżonej decyzji uzależnione jest od rozstrzygnięcia zagadnienia prawnego przez powiększony skład Naczelnego Sądu Administracyjnego, co czyni zasadnym zawieszenie postępowania sądowego z urzędu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.