Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K.G. jest interpretacja indywidualna Ministra Finansów w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek dochodowy od osób fizycznych.
We wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji skarżący wskazał, że jest akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej i w związku z tym zwrócił się z zapytaniem, czy w przypadku otrzymania przez niego od spółki dywidendy, będzie ona przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej, czy też z kapitałów pieniężnych, oraz czy w przypadku uznania, że otrzymana przez wnioskującego od spółki dywidenda będzie przychodem z pozarolniczej działalności, czy powinien on uiścić zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu otrzymanego przychodu ze spółki tylko za miesiąc, w którym otrzymał dywidendę ze spółki? Przedstawiając własne stanowisko, skarżący zakwestionował obowiązek akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej do odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy, gdyż jego zdaniem, w odróżnieniu od innych wspólników spółek osobowych, nie posiadają oni w spółkach osobowych udziałów w rozumieniu art. 50 kodeksu spółek handlowych, do których odwołuje się art. 5 b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 2009 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm. – dalej: u.p.d.o.f.).
Wobec powyższego, dywidenda otrzymywana przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej, będącego osobą fizyczną, winna być uznana za przychód z kapitałów pieniężnych, nie jest ona bowiem przychodem z działalności gospodarczej. Zdaniem skarżącego, powinien on – jako akcjonariusz spółki – uiścić zaliczkę na podatek dochodowy z tytułu otrzymanego przychodu ze spółki tylko za miesiąc, w którym otrzyma od spółki wypłatę z zysku w postaci dywidendy.
Minister Finansów uznał przedstawione we wniosku stanowisko strony za nieprawidłowe. W ocenie organu, przepisy u.p.d.o.f. nakazują traktować dochody uzyskiwane z dywidendy wypłacanej przez spółkę komandytowo-akcyjną jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, co z kolei oznacza, że skarżący ma obowiązek wpłacania w trakcie roku podatkowego miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy w przypadku osiągnięcia przez spółkę dochodu z działalności gospodarczej w danym roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega zawieszeniu z urzędu.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 2025/09 Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienie prawne budzące wątpliwości tj.: "czy w stanie prawnym obowiązującym w 2008 r. przychód (dochód) spółki kapitałowej posiadającej status akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej podlega opodatkowaniu w dniu otrzymania dywidendy wypłaconej akcjonariuszom na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku, tj. na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.), czy też, zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 1 i 2 i art. 25 ust. 1 u.p.d.o.p., w miesięcznych zaliczkach ?".
Wprawdzie wspomniane zagadnienie prawne powstało na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to jednak te same wątpliwości co do rozliczenia podatku dochodowego od dochodu z dywidend pochodzących z akcji spółki komandytowo-akcyjnej rodzą się w sytuacji, gdy akcjonariuszami są osoby fizyczne. Tym samym, w ocenie Sądu, uchwała siedmiu sędziów NSA pozwoli wyjaśnić pojawiające się na omawianym gruncie wątpliwości prawne, co niewątpliwie będzie miało wpływ na treść rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Wobec tego, Sąd uznał, że w sprawie wystąpiła przesłanka, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.