Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 9.08.2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę A. K. oraz J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie podatku od nieruchomości oraz podatku rolnego za 2012 r. W rozprawie uczestniczył pełnomocnik z urzędu - adw. D. N. Przedmiotowy wyrok uzyskał walor prawomocności z dniem 18.10.2013 r.
Skarżący w dniu 19.05.2014 r. (data nadania) wnieśli skargę o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wymienionym powyżej wyrokiem (sygn. akt I SA/Wr 452/13). Jako podstawę wznowienia skarżący wskazali na "pozbawienie możliwości działania i brak właściwej reprezentacji". Z uzasadnienia zaś skargi o wznowienie wynika natomiast, że stronom nie była dostarczana korespondencja, brak było wezwania na rozprawę, jak również brak było pełnomocnika.
Zarządzeniem z dnia 20.06.2014 r. Sąd wezwał pełnomocnika ustanowionego z urzędu do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. do uprawdopodobnienia, w terminie 7 dni, zaistnienia okoliczności, wskazujących na dopuszczalność wznowienia postępowania, jak również stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Pismem z 23 września 2014 r. Sąd został poinformowany przez Okręgową Radę Adwokacką we W., że pełnomocnik skarżących z dniem [...] 2014 r. został zawieszony w czynnościach zawodowych. Jako jego zastępcę do prowadzenia spraw wskazano adw. M. B. Jednocześnie Rada podała, że w dniu [...] 2014 r. podjęła uchwałę o uchyleniu uchwały nr [...] z dnia [...] 2014 r. o zawieszeniu w czynnościach zawodowych adw. D. N. Zaznaczyła, że ww. uchwała jest jeszcze nieprawomocna.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi o wznowienie, adw. M. B. wskazała, że według jej wiedzy adw. D. N. wykonuje już czynnie zawód adwokata.
Mając na uwadze powyższe, Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej we W. o wyjaśnienie powstałych rozbieżności. W odpowiedzi Rada wskazała, że z dniem [...] 2014 r. stała się prawomocna uchwała o uchyleniu uchwały nr [...] z dnia [...] 2014 r. o zawieszeniu w czynnościach zawodowych adw. D. N. Obecnie więc pełnomocnikiem w sprawie pozostaje adw. D. N. W konsekwencji, w dniu 8.01.2015 r. Sąd - po ustaleniu aktualnego adresu do doręczeń adw. D. N. - ponownie wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, zgodnie z zarządzeniem z 20.06.2014 r. W dniu 19.01.2015 r. pracownik kancelarii adw. D. N. odebrał wezwanie Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych, uniemożliwiających nadanie sprawie dalszego biegu.
Zgodnie z art. 279 w zw. z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oprócz elementów wspólnych dla wszystkich pism sądowych (o których mowa w art. 46 § 1 p.p.s.a.) także dodatkowo: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Jeżeli skardze o wznowienie postępowania nie można nadać dalszego biegu, z uwagi na niezachowanie przez skargę wskazanych wymogów formalnych, przewodniczący (sędzia), w oparciu o art. 49 § 1 zdanie drugie w zw. art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 276 p.p.s.a., wzywa skarżącego o uzupełnienie skargi lub jej poprawienie pod rygorem odrzucenia, w terminie siedmiu dni od doręczenia tego wezwania.
Na podstawie art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy w postępowaniu sądowoadministracyjnym oblicza się według przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2014 r., poz. 121, dalej jako k.c.), z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z kolei na podstawie art. 111 § 1 k.c. termin liczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, przy czym jeżeli jego początkiem jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło.
W niniejszej sprawie, skarżący - w treści skargi o wznowienie postępowanie - podnosili, że dochowali trzymiesięcznego terminu do wniesienia skargi o wznowienie, albowiem wyrok otrzymali w oparciu o zarządzenie z dnia 17.04.2014 r. Sąd jednak zauważył, że w dniu 17.09.2013 r. doręczono skutecznie pełnomocnikowi z urzędu wyrok w niniejszej sprawie. Oznacza to, że na obecnym etapie postępowania nie można było przesądzić, czy w sprawie został dochowany termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego. Z tego względu Sąd wezwał pełnomocnika skarżących o uprawdopodobnienie, w terminie 7 dni, zaistnienia okoliczności, wskazujących na dopuszczalność wznowienia postępowania, jak również stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.
Z akt sprawy wynika, że w dniu 19.01.2015 r. doręczono pracownikowi pełnomocnika skarżących przedmiotowe wezwanie do uzupełnienia braków skargi o wznowienie postępowania. Wyznaczony termin upłynął zaś w dniu 26.01.2015 r. (poniedziałek).
W tak zakreślonym terminie pełnomocnik skarżących nie uzupełnił skargi, wobec czego - w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 276 p.p.s.a. - Sąd orzekł jak na wstępie.
Na marginesie należy zauważyć, że zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnik z urzędu - ustanowiony przez tutejszy Sąd na wniosek skarżących w ramach prawa pomocy - upoważniony jest do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Z tego względu wszystkie czynności tutejszy Sąd mógł kierować jedynie do pełnomocnika strony, który w toku postępowania sądowego traktowany jest na równi ze stroną. Natomiast pominięcie pełnomocnika strony stanowiłoby naruszenie prawa.