Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. o Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. odmówił stronie skarżącej M. K. umorzenie zaległości podatkowej w kwocie 13.446,00 zł z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą w dniu 30 grudnia 2008 r. udziału wynoszącego ½ w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego. Odmówił również umorzenia odsetek za zwłokę w kwocie 2.937,00 zł.
W dniu 9 czerwca 2011 r. strona wniosła osobiście odwołanie od wyżej opisanej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] r. sygn. [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził uchybienie terminowi od wniesienia odwołania. Postanowienie powyższe zostało doręczone stronie 11 lipca 2011 r.
Następnie w dniu 11 sierpnia 2011 r. skarżący wystąpił do Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia odwołania uzasadniając, iż odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] r. nie złożył w terminie z uwagi na zły stan zdrowia oraz samotność. Podał, że w dniu 8 czerwca 2011 r. miał atak epilepsji, który uniemożliwił mu dochowanie terminowi przewidzianemu dla zaskarżenia decyzji wydanej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w L..
Postanowieniem z dnia [...] r. o Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wskazując na brak przesłanek z art. 162 ustawy ordynacja podatkowa uzasadniających przywrócenie terminu. Wskazał organ, iż przesłanki z art. 162 ustawy powołanej wyżej dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu muszą być spełniane łącznie. Jedną z tych przesłanek jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Ta przesłanka w ocenie Dyrektora Izby Skarbowej we W. nie została spełniona. Jak wynika z wniosku strony o przywrócenie terminu atak epilepsji, który uniemożliwił złożenie odwołania miał miejsce w dniu 8 czerwca 2011 r. Zatem w tym dniu ustała przyczyna uchybienia terminowi w konsekwencji powyższego 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu mijał w dniu 15 czerwca 2011 r. Przedmiotowy wniosek zaś strona złożyła dopiero 11 sierpnia 2011 r. Wedle organu analizując nawet fakt, iż strona powzięła wiedze o uchybieniu terminowi do złożenia odwołania dopiero kiedy otrzymała postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w tym przedmiocie to można by uznać, że od dnia odbioru ustała przyczyna uchybienia. Niemniej jednak również i w tym przypadku nie został zachowany 7 dniowy termin, o którym mowa powyżej.
Odnosząc się z kolei do przesłanki z art. 162 § 1 ustawy ordynacja podatkowa tj. uprawdopodobnienia braku winy podatnika uchybieniu terminowi uznał organ iż strona takiego braku winy w żaden sposób nie uprawdopodobniła. Zdaniem organu, brak winy można przyjąć tylko wtedy gdy strona nie mogła przezwyciężyć przeszkody w zachowaniu terminu, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Choroba jak podaje organ nie jest w żadnym razie przyczyną nie do pokonania. Strona powołała się na atak epilepsji, który miał miejsce w dniu 8 czerwca 2011 r. Wskazał organ iż zdarzenie to mogłoby zostać uznane za utrudniające złożenie odwołania, lecz 8 czerwca 2011 r. był ostatnim dniem na złożenie odwołania od decyzji, zaś samo odwołanie zostało sporządzone przez stronę dwa dni wcześniej tj. 6 czerwca 2011 r. Zatem nic nie stało na przeszkodzie aby w tym dniu bądź następnym je złożyć lub wysłać pocztą.
Strona wskazała, że zwłoka w złożeniu odwołania spowodowana była chorobą. Skarżący nie przedstawił żadnego dowodu na poparcie tego faktu tj. zaświadczenia lekarskiego. Dyrektor Izby Skarbowej zauważa, że strona zgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonej decyzji miała na złożenie odwołania 14 dni, co nie znaczy, że miało ono być złożone właśnie 14 dnia.
Dyrektor Izby Skarbowej zauważył nadto, że strona zgodnie z art. 136 ordynacji podatkowej może działać przez pełnomocnika a zatem skarżący wiedząc, że choruje na epilepsję mógł ustanowić pełnomocnika w sprawie wszczętej wnioskiem o umorzenie zaległości podatkowych.
Postanowienie odmawiające stronie przywrócenie uchybionego terminu do złożenia odwołania zostało przez stronę zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze strona zarzuciła, iż organ błędnie przyjął iż w sprawie nie zachodziły przesłanki dla uznania braku winy strony w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Ponownie skarżący wskazał na fakt, iż jest osobą chorą cierpiącą na epilepsję w wyniku jej ataków ma stany pomroczności, ogólne rozbicie i dezorientację.
Skarżący nadmienił również, że dniu 27 września 2011 r. otrzymał zawiadomienie od Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. o zajęciu renty, która już w ¼ części jest zajęta przez komornika z tytułu zaległości w czynszu. Zajęcie renty wedle strony pozbawiło ją środków do życia.
Dyrektor Izby Skarbowej we W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Uchybienie terminowi do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] r. nie może budzić w sprawie żadnych wątpliwości. Postanowieniem z dnia [...] r. o
Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził bowiem uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Powyższe postanowienie nie zostało przez stronę zaskarżone.
Rozpatrując zaś wniosek skarżącego o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia odwołania od decyzji organu I instancji należało odwołać się do art. 162 § 1 i § 2 ordynacji podatkowej – ustawy z dnia 29 czerwca 1997 r. (tj. Dz. U. 2005 r. nr 8 poz. 60). Przywołany przepis określa przesłanki od spełnienia których uzależnione jest pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. I tak w myśl art. 162 § 1 ordynacji podatkowej należy przywrócić uchybiony termin na wniosek zainteresowanego jeżeli ten uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, jednocześnie z wnioskiem należy dopełnić czynności, dla której był określony termin jak również podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Trafnie organ podatkowy w zaskarżonym postanowieniu zauważa, że wszystkie wyżej trzy wymienione przesłanki dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu winny zostać spełnione łącznie.
Zasadnie zdaniem Sądu uznał organ, iż strona nie dochowała 7 dniowego terminu przewidzianego do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, który to termin liczy się od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Przyjmując iż strona o uchybieniu terminowi dowiedziała się z dniem doręczenia jej postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi a miało to miejsce 11 lipca 2011 r. to 7 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu upływał z dniem 18 lipca 2011 r. Poza sporem zaś w sprawie pozostaje fakt, iż wniosek o przywrócenie uchybionego terminu strona złożyła po upływie powyższego terminu bowiem dopiero w dniu 11 sierpnia 2011 r. Złożenie zatem wniosku o przywrócenie uchybionego terminu po upływie 7 dni licząc od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi skutkować musiało negatywnym rozstrzygnięciem wniosku podatnika o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania.
Kwestia zatem badania czy zostały spełnione pozostałe przesłanki niezbędne dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku podatnika pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. W sytuacji tej Sąd odstępuje do oceny czy zasadne jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzające iż strona nie wykazała iż uchybiła terminowi z przyczyn przez nią niezawinionych. Nawet bowiem gdyby przyjąć iż rzeczywiście atak epilepsji który miał miejsce 8 czerwca 2011 r. uniemożliwił stronie złożenie odwołania w terminie to o czym była mowa wyżej wniesienie wniosku o przywrócenie terminu z przekroczeniem 7 dni licząc od dnia ustania przyczyny uchybienia skutkować winno uznaniem zaskarżonego postanowienia jako wydanego zgodnie z prawem.
Odnosząc się zaś do zawartej w skardze informacji o prowadzeniu egzekucji z rachunku bankowego wskazać należy iż kwestia powyższa dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy nie ma żadnego znaczenia. Zasadność prowadzenia postępowania egzekucyjnego skarżący może podważać w odrębnym postępowaniu.
Mając powyższe na uwadze należało skargę jako bezzasadną oddalić w oparciu o art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.).