Uzasadnienie
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego uzasadniając, że ma 82 lata. Wskazał na liczne choroby, amputację nogi, co zmusza go do poruszania się na wózku inwalidzkim.
Wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z zoną (72 lata), posiadają dom o powierzchni 76,9 m2, poza tym nie dysponują żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Oboje uzyskują emerytury w łącznej wysokości brutto 4.572,88 zł.
Z dodatkowych dokumentów i oświadczeń wynika, że dochód netto skarżącego i jego żony wynosi 2.884,17 zł. Miesięczne wydatki bieżące wynoszą około 2.400 zł. Ponadto w zestawieniu tych wydatków strona wymieniła podatek od nieruchomości opłatę za dzierżawę ogródka działkowego –153,25 zł, dopłatę wyrównawczą za ogrzewanie gazowe oraz spłatę należności długoterminowej z tytułu umieszczenia przyłącza kanalizacyjnego. Zwróciła uwagę na konieczność poniesienia wydatków na wykonanie podjazdu dla wózka inwalidzkiego, przystosowanie łazienki dla osoby niepełnosprawnej, rehabilitację i wykonanie protezy.
Przedstawione wyżej dane dają podstawę do uwzględnienia przedmiotowego wniosku.
Podstawą prawną jego rozpoznania są przepisy art. art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z ich treścią, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z urzędu, czyli w zakresie całkowitym, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zdaniem referendarza sądowego, skarżący powyższe wykazał.
Wskazać trzeba, że małżonkowie dysponują miesięcznie na utrzymanie ich gospodarstwa domowego kwotą niespełna 2.900 zł – w ramach tej kwoty ponoszą znaczne wydatki na leczenie, a nadto na przystosowanie domu dla osoby niepełnosprawnej.
Co istotne, małżonkowie, którzy są w podeszłym wieku, prowadzą gospodarstwo domowe samodzielnie. Nie mają też majątku, z którego mogliby pozyskać dodatkowe środki finansowe.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.