Uzasadnienie
Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy jn.
L. T. (dalej: skarżący) wniósł skargę na wymienioną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2014 r. - wysłanym na wskazany przez skarżącego w skardze adres zamieszkania - Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego w wysokości [...] zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, przesyłkę skierowaną do skarżącego pozostawiono w placówce pocztowej w dniu 17 lipca 2014 r., umieszczając w skrzynce oddawczej awizo. Powtórnego awizowania przesyłki dokonano w dniu 25 lipca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej u.p.p.s.a.), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 u.p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 u.p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 u.p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 u.p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, które to doręczenie jest oparte na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. Domniemanie doręczenia pisma nie nastąpi zatem w razie niespełnienia warunków określonych w art. 73 § 2 i § 3 u.p.p.s.a. i nie wywoła skutków prawnych dla strony dokonującej czynności procesowej (por. np. postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2014 r., II GSK 589/14, LEX nr 1447223).
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie warunki określone w art. 73 § 2 i § 3 u.p.p.s.a. zostały spełnione. Z akt sprawy wynika bowiem, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została dwukrotnie awizowana 17 lipca i 25 lipca 2014 r. (dowód: k. 18 akt sądowych), a "awiza" - co potwierdzają adnotacje poczynione przez listonosza - zostały umieszczone w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Zatem należało uznać, że z dniem 31 lipca 2014 r. (czternaście dni liczone od daty pierwszego awizowania przesyłki) doszło do skutecznego doręczenia skarżącemu ww. wezwania. Z tym też momentem rozpoczął swój bieg termin do uiszczenia wpisu, który upłynął w dniu 14 sierpnia 2014 r.
W myśl art. 230 u.p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 u.p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi - pod rygorem jej odrzucenia (art. 220 § 3 u.p.p.s.a) - uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Skoro w przedmiotowej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania, nie uiścił należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga - jako nieopłacona - podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 73 § 2 i § 3 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.